Sabahları bankaya herkesten önce gelirdi.

Çorlu’nun puslu sabahında, şubenin camına vuran soğuk ışıklar altında, elinde kahvesiyle anahtarı kilide sokan hep oydu.

Adı Seçil’di.

Plazma ekranların, borsa grafiklerinin, kredi dosyalarının ortasında, maaş bordrolarıyla avucuna bakan insanların hikâyesi onun masasında düğümlenirdi.

İlk yıllarında sıradan bir banka müdürüydü.
Şube küçüktü, müşteri sınırlıydı, para ufaktı, yalanlar da.

O zamanlar sistem hâlâ onu yutmamıştı.
O da sisteme diş geçirecek kadar büyümemişti.

Sonra tayin yazısı geldi.

Türkiye’nin futbolla, parayla, gösterişle sarhoş olduğu yıllardı.

FLORYA: FUTBOLCULAR, TESİSLER VE SEÇİL ERZAN’IN GİZLİ FON MASALI

Florya’ya geçtiğinde, hayatındaki rakamlar da, insan yüzleri de değişti.

Metin Oktay Tesisleri’nin duvarlarıyla bankanın camı arasında gidip gelen arabalar çoğaldı.

Futbolcular…
Menajerler…
Kulüp çalışanları…

Kimi elinde çantayla, kimi şoförünün açtığı kapıdan aceleyle giriyordu bankaya.

Sıradan memurların önünde beklediği vezne sırası yoktu onlar için.
Müdür odasının kapısı her zaman açıktı.

Çünkü paranın kapısı, parası çok olana kapanmazdı bu ülkede.

Seçil Erzan, kısa sürede isimleri ezberledi.
Kimi çocukluğunda televizyonda gördüğü yıldızdı, kimi son transfer haberi.

İlk başta kitabına uygun bankacılık yapıyordu.
Hesap açıyordu. Talimat alıyordu.
Kredi, yatırım, repo, döviz… Ne yazıyorsa o.

Sonra bir şey oldu.
Ekrandaki rakamlar hayatının dengesini bozacak kadar kızarmaya başladı.

ZARAR: KAYAN RAKAMLAR, ERİYEN HAYAT VE GİZLİ FON FİKRİNİN DOĞUŞU

İddialara göre 2011’den sonra borsada büyük zararlar yaşadı Seçil Erzan.

Hangi hissede battığından çok, o zararın zihninde açtığı delik önemliydi.
Bilgisayar ekranındaki eksi rakamlar, hayatındaki artıları teker teker yutuyordu.

İnsan önce küçük bir yalan söyler, kendine.
“Toparlarım” der.
“Biraz daha kazanırsam kapatırım” der.

Sonra bu yalan, bankacının ekranından çıkıp hayatının tamamına yayılır.

Seçil Erzan da öyle yaptı.
Yamanın bir süre tutacağını sandı.
Tutmadı.

Eksiyi kapatmak için para lazımdı.
Para için güvenecek bir kulak, inanmış bir göz çifti lazımdı.

O güven, sırtına astığı banka kartındaydı.

Şube müdürüydü o.
Bankanın yüzüydü.

GÜVEN: İMZA, KAŞE, BANKA LOGOSU VE SEÇİL ERZAN’A İNANANLAR

Bu ülkede insanlar kime güvenir?

Bakkal defterine mi?
Mahalle muhtarına mı?
Yoksa banka tabelasına mı?

Müşteriler kapıdan içeri girdiklerinde önce logoya bakarlar.
Sonra bankonun arkasındaki üniformaya.
En son masanın arkasındaki yüzü görürler.

Seçil Erzan, o yüzdü.

Yıllarca insanlar maaşını, birikimini, “çocuğun geleceği”ni ona teslim etti.
İmzasını görünce rahatlayan çok oldu.

Kaşenin yanına atılan ıslak imza, köydeki tapudan, belediyedeki onaydan daha güvenilir sayılırdı.

Çünkü “banka” denilen şey, korku ve güvenin harmanlanmış hâliydi.

Bu güvenin üzerine, bir gün gizli fon masalını bindirdi.

SEÇİL ERZAN’IN GİZLİ FONU: BÜYÜK PARALAR, BÜYÜK YALANLAR

İddianameye göre zarar büyüdükçe, oyun da büyüdü.

Artık sıradan vadeli hesap yetmiyordu.

Yeni bir “ürün” lazımdı.
Bankacılık dilinde “ürün”, insanlar için “umut” demekti.

Seçil Erzan, fon diye bir şey anlattı.

Öyle herkese yoktu.
“Özel”di.
Gizliydi.
Kulaktan kulağa anlatılan bir kulis gibiydi.

İfadelerinde söylediğine göre, bu fonun içinde Denizbank’ın genel müdürü de vardı, meşhur bir teknik direktör de.
Büyük isimler havada uçuşuyordu.

Fonun vadesi 30–45 gündü.
Kazancı yüzde 20, yüzde 30, bazen yüzde 40’tı.

Bu oranlar, kısa yoldan köşeyi dönme hayalini bankacılık jargonuna çeviriyordu.

İnsanlar inandı.
Çünkü inanmaya hazırdılar.

Kimi parasını “bankacım kızım gibidir” diyerek verdi.
Kimi “şube müdürü yalan söylemez ya” diye.

Seçil Erzan gerçek hikaye, böylece gizli fon masalının içine yerleşmeye başladı.

ÇANTADA DURAN MİLYONLAR: BANKA DIŞI PARA TRAFİĞİ

Paralar, vezneden hesaba yatırılmıyordu çoğu zaman.

Çanta…

Bu hikâyenin en kirli kelimelerinden biri oydu.

Deriden, naylondan, tekerlekli, tekerleksiz…

İçinde para olan her çanta, bankacılık sisteminin dışına atılmış bir kurşun gibiydi.

İddiaya göre bazı paralar banka içinde odalarda verildi.

Bazıları otoparkta.

Bazıları dışarıda, gözlerden uzakta.

Defterde hareket yoktu.
Sistemde kayıt yoktu.
Ama çantada para vardı.

Belge isteyenlere kâğıt verildi.

Şık çıktı kâğıtlar…

Banka anteti.
Kaşe.
Islak imza.
Fon adı.
Vade tarihi.
Tutar.

Bazılarında kare kod bile vardı.

Bu kâğıtlar, Anadolu’daki tapudan daha etkiliydi o an.

Çünkü insanlar, “banka kâğıdı” görünce düşünmeyi bırakır.

FUTBOLCULAR VE SEÇİL ERZAN GERÇEK HİKAYE: ŞÖHRETİN YANINDA PARA DA YANAR

Bir gün ünlü bir futbolcu geldi.

Televizyonlardan, statlardan tanınan bir yüz.

Kazandığı paranın hesabını tutan çoktu, kendisi belki tam bilmezdi.

İddialara göre Seçil Erzan ondan milyonlarca dolar aldı.

Sonra ifadesinde, Arda Turan’dan 13 milyon 900 bin dolar aldığını, 6 milyon 400 bin doları geri verdiğini, gerisini ödeyemediğini söyledi.

Bir başka ünlü futbolcudan, Emre Belözoğlu’ndan 4 milyon 200 bin dolar aldığını, hiç geri ödeyemediğini anlattı.

Bu olaylar duyulunca gazeteler, “futbolcu da dolandırıldı” manşetini sevdi.

Oysa asıl mesele, şöhretin yanındaki paranın yanması değil, bankacılık güveninin yanmasıydı.

Seçil Erzan gerçek hikaye, şöhretle paranın aynı çantada taşındığı yerdi.

KORKU: SENETLER, TEHDİTLER VE GİZLİ FON ÇEMBERİNİN DARALMASI

Paralar büyüdü, vaat edilen faizler de.

Her yeni gün, öncekine verilmiş bir sözü tutma mecburiyetini getiriyordu.

Çark döndükçe daha çok paraya ihtiyaç vardı.

Bir saadet zincirinin matematiği değişmez:
Yeni para azaldığı gün, yalan patlar.

Seçil Erzan, sıkıştığını görüyordu.

İddiasına göre bazıları zorla senet imzalattı ona.
Bazıları tehdit etti.
Kapıya dayananlar oldu.

“Benim param ne oldu?” diyen sesler, şube odasının duvarlarını delip hayatının içine girdi.

Her yeni gün, “idare etme” çabasıydı.

Ama yalan, yama tutmaz hâle gelmişti.

ÇÖKÜŞ: 7 NİSAN’DA ULAŞILAMAYAN ŞUBE MÜDÜRÜ SEÇİL ERZAN

7 Nisan 2023…

O gün, Seçil Erzan’a ulaşamayanlar bankaya gitti.

Telefonu kapalıydı, açmıyordu ya da meşguldü.

Kapıdan içeri giren şikâyetler, bir anda “bireysel sorun” olmaktan çıktı.

Bankanın önünde, şubenin koridorlarında, odaların kapısında biriken insanlar artık müşteri değil, mağdurdu.

Bir banka, kriz anında gerçek yüzünü gösterir.

Görevli memurların gözleri büyüdü.
İç yazışmalar hızlandı.
Kameralar devreye girdi.

Şikâyetler savcılığa taşındı, dosya büyüdü.

11 Nisan’da Çorlu’da gözaltına alındı Seçil Erzan.

Seçil Erzan gerçek hikaye, artık resmi bir soruşturmanın konusu olmuştu.

İFADELER: İKİ AYRI SEÇİL ERZAN ANLATISI VE ÇELİŞKİLER

İlk ifadesinde suçu üstüne aldı.

Belgeleri kendisinin hazırladığını, kaşeleri kendisinin bastığını söyledi.
Bankayı işin dışına koydu.

“İnsanları kandırdım, çok pişmanım” dedi.

Bu, dosyanın ilk halis itirafıydı.

Sonra bir başka ifade verdi.

3 Mayıs tarihli ifadede bu kez başka bir hikâye anlattı.

8 Nisan’da bankanın bir bölge müdürünün korumalarla geldiğini, 9 Nisan’da genel müdürlüğe götürüldüğünü, koluna serum takıldığını iddia etti.

Ona “bu işi banka dışında yaptığını söyle” diye baskı yaptıklarını öne sürdü.

Eski telefonunun kırılmasını, yazışmaların silinmesini istediklerini anlattı.

“Mağdurlara verdiğim tüm evrakları bankada sistemde düzenledim, banka başından beri haberdar olmalıydı” dedi.

İki ifade, iki ayrı Seçil çizdi.

Birinde tek başına yalan söyleyen bir şube müdürü.
Diğerinde sistemin arasında sıkışmış bir kadın.

BANKA TARAFI: KÂĞITTA YOKSA GERÇEKTE DE YOK MU, SİSTEM NEYİ GÖRDÜ?

Denizbank’ın Teftiş Kurulu, dosyayla ilgili bir rapor hazırladı.

Rapor, bankanın kendini koruyan diliyle konuşuyordu:

Sistemde bu fonla ilgili hiçbir kayıt yoktu.
İşlemler tamamen sistem dışında yürütülmüştü.
Banka antetli resmi bir fon evrağı bulunmadığı savunuluyordu.

Müştekilerin parayı, çoğu zaman banka sistemi dışına bilerek çıkardığı iddia edildi.

Bazı müştekiler için, “ortalama zekâya sahip bir kişinin yapmayacağı davranışlar” dendi.

Resmi olarak, kurum kendini kâğıtla temizliyordu.

Ama halkın gözünde başka bir soru büyüyordu:

Bu kadar büyük para, bu kadar yüksek getiri, bu kadar ünlü isim…

Hiç mi kimse, hiçbir gün, hiçbir toplantıda şüphelenmedi?

ZİMMET DUVARI: BDDK KARARI VE SEÇİL ERZAN DOSYASININ SINIRLARI

İşin bir de zimmet tarafı vardı.

Mahkeme, Seçil Erzan’ın eylemleri nedeniyle bankacılık zimmeti oluşup oluşmadığını sordu.
Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’ndan rapor istedi.

BDDK, zimmet için gerekli ihbar şartının oluşmadığını belirtti.

Bu cümleyle zimmet dosyasının kapısı kapandı.

Dolandırıcılık davası devam etti, zimmet devre dışı kaldı.

Zimmet açılmış olsaydı, suçun adı da çerçevesi de değişecek;
cezalar ağırlaşacak;
banka yönetiminin de yargılanmasının önü açılabilecekti.

Teknik bir madde, kocaman bir tartışmanın üzerine kilit vurdu.

Seçil Erzan gerçek hikaye, böylece daha çok bireyin, daha az sistemin hikâyesi olarak anlatıldı.

MAHKEME SALONU: SEÇİL ERZAN’A VERİLEN 102 YILLIK HAPİS CEZASI

Davanın görüldüğü salon, sıradan bir duruşma salonu değildi artık.

Gazeteciler, mağdurlar, avukatlar, banka temsilcileri, meraklı gözler…

Herkes, bir kadının hayatının kaç yıla bölüneceğini bekliyordu.

Seçil Erzan’ın son sözleri sorulduğunda:
“Kimseyi aldatmadım” dedi.

Elinde hiç para olmadığını anlattı.
“Ev hapsinde olsam kaçmam, annemi bir daha göremeyecek miyim?” diye sordu.

Mahkeme, duyguyla değil, dosyayla konuştu.

Karar açıklandığında kürsüden çıkan cümle havada asılı kaldı:

102 yıl 2 ay hapis.

Bir insan ömrünün üç katı.
Üstüne para cezası.

Biri ağladı.
Biri küfretti.
Biri “oh olsun” dedi.
Biri “sistem ne oldu?” diye sormaya devam etti.

BANKANIN AÇIKLAMASI: “BİZ DE MAĞDURUZ” DİYEN KURUM VE GİZLİ FON

Bankanın açıklaması, uzun bir basın metniyle geldi.

Eleştirilerin haksız olduğu, eski bir çalışanın münferit eylemiyle kurumun zarar gördüğü yazıyordu.

“Eski bir çalışanımızın karıştığı, bankamızla ilgisi bulunmayan münferit bir olay” denildi.

Münferit…

Bu kelime, ülkede ne zaman büyük bir skandal patlasa, mutlaka bir metnin içine gizlenir.

Kurumları kurtarmak için suçu daraltan, olayı küçülten bir kelime.

Sistem, kâğıt üzerinde kendini böyle korur.

YAN DOSYALAR: HÜRRİYETTEN YOKSUN KILMA, AKLAMA İDDİALARI VE KULİSLER

İddianamenin dip notlarında başka sorular da vardı.

Seçil Erzan’ı Çorlu’daki evinden alıp İstanbul’a getirdiği iddia edilen bazı banka yetkilileri hakkında, kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı bir soruşturma yürütüldüğü yazıyordu.

Onunla birlikte nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği değerlendirilen üç kişi hakkında, suç gelirlerinin aklanmasının önlenmesine aykırılık iddiasıyla dosya açıldığı belirtiliyordu.

Adalet, kâğıt üzerinde birçok yere uğruyordu.

Ama sokaktaki insanın adalet duygusu hâlâ yerini bulamamıştı.

GERİDE KALAN: SEÇİL ERZAN GERÇEK HİKAYE SONRASINDA GÜVEN AÇIĞI

Bu hikâyede sadece paralar kaybolmadı.

Güven de kayboldu.

Bankaya güven.
İmzaya güven.
Kaşeye güven.
Logoya güven.

Bir şube müdürünün, sistemin açıklarından sızarak kurduğu bu gizli fon dünyası, sadece mağdurların değil, haberi ekrandan izleyen milyonların da içine bir şüphe bıraktı:

“Benim bankadaki param gerçekten güvende mi?”

Gizli fon, en büyük zararını rakamlarla değil, bu soruyla verdi aslında.

SEÇİL’İN GECELERİ, ÜLKENİN GÜNDÜZLERİ: BİR SKANDALIN GÖLGESİ

Şimdi, duvarları soğuk bir koğuşta gün sayıyor Seçil Erzan.

102 yıl, insan zihninin alabileceği bir süre değil.

Ama her gece gözlerini kapattığında belki o ilk imzayı hatırlıyordur.

İlk kaşeyi.
İlk çantayı.
İlk “merak etme, bu aramızda” cümlesini.

Belki kendini sisteme kurban sayıyordur.
Belki hâlâ “kimseyi aldatmadım” diyordur.
Belki her şeyi hak ettiğini düşünüyordur, kim bilir.

Dışarıda ise hayat akıyor.

Futbolcular yeni transfer haberi oluyor.
Banka tabelası yerinde duruyor.
BDDK yeni raporlar yazıyor.

Halk yine imza atıyor, yine borçlanıyor, yine güveniyor.

SON SORU: SEÇİL ERZAN GERÇEK HİKAYE BİREYİN Mİ, SİSTEMİN Mİ YARGISI?

Bu Gerçek’Hikaye’nin sonunda tek bir soru kalıyor:

Bir kadın, bir şube müdürü, aldığı 102 yılla bu dosyayı kapatabilir mi?

Yoksa asıl yargılanması gereken,
kaşeyi bu kadar değerli,
logoyu bu kadar kutsal,
imzayı bu kadar sorgulanmaz yapan düzen midir?

Cevap, hiçbir mahkeme kararında yazmıyor.

Ama sokaktaki insanların gözlerinde, çoktan verilmiş gibi duruyor.

Burası Yedigöller.
Türkiye'nin en kıymetli doğal alanlarından biri.
Bir eko-cennet.
Sonbaharda sararan yaprakların gökyüzüne yansıdığı, suyun kuşlarla konuştuğu bir düş vadisi...

Ve şimdi bu cennetin tam yanı başında, 880 hektarlık bir maden arama başvurusu var.

Bolu Merkez ilçeye bağlı Bağışlar, Değirmenbeli, Merkezler ve Afşar köylerinin bulunduğu bu bölge için yapılan başvuru, yalnızca altın değil; bakır, çinko, gümüş ve kurşun madenlerini de kapsıyor.

CHP Bolu Milletvekili Türker Ateş, konuyu Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşıdı.
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Alparslan Bayraktar’a yönelttiği soru önergesiyle iddiaların peşine düştü.

BAKANLIK: “BAŞVURU VAR, AMA HENÜZ RUHSAT YOK”

Bakanlığın yanıtı, korkulanı doğruladı.

Evet, başvuru yapılmıştı.
Evet, bu başvuru Yedigöller Milli Parkı’nın dibindeydi.
Evet, alan tam 880 hektardı.
Ama henüz ruhsat verilmemişti.

Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, konuyla ilgili şu açıklamayı yaptı:

“Bolu Merkez ilçesi sınırları içerisinde IV. grup (Altın+Bakır+Çinko+Gümüş+Kurşun) maden arama ruhsat talep sahası için 18/11/2024 tarihinde başvuru yapılmıştır. Ancak henüz arama ruhsatı düzenlenmemiştir. Valilik ve Orman Genel Müdürlüğü’nden görüş beklenmektedir. Ruhsat düzenlenmediği için şu an herhangi bir faaliyete izin verilmemektedir.”

TİCARİ SIR MASALI: HALK BİLMEYECEK Mİ?

Ancak işin en karanlık noktası şu:
Başvuru yapan şirketin ismi açıklanmadı.
Gerekçe? Ticari sır!

Türker Ateş, bu noktada isyan ediyor:

“Bu doğaya yapılacak müdahalenin kamuya açık olması gerekir. Şirketin kim olduğunun açıklanmaması çok düşündürücü. Bu bilgi kamu yararına paylaşılmalı.”

Haklı.

Çünkü “ticari sır” kılıfı altında halktan gizlenen her proje, doğaya saplanan bir hançer oldu bugüne kadar.

ALTININ PARASI VAR, AMA GÖLDEKİ YANSIMANIN YOK

Türker Ateş’in şu cümlesi, gerçeğin kalbinde yankılanıyor:

“Bolu’nun zenginliği yeraltında değil, yer üstündeki eşsiz güzelliklerdedir.”

Çünkü Yedigöller’in altındaki altın, üstündeki manzaradan daha kıymetli değil.
Çünkü bir milli parkın suyu, ağacı, böceği, kuşu ve sessizliği; madenin getireceği her kuruştan daha değerlidir.

MADENCİLİK KILIFIYLA AĞAÇ KESENLER: OYUN YİNE AYNI

Türkiye’deki benzer süreçlere bakıldığında, bu “henüz ruhsat verilmedi” cümlesi tanıdık bir oyalama stratejisine dönüşmüş durumda.

Hatırlayalım:

Kazdağları'nda da “sadece arama” denmişti.
Ormanlar delik deşik olmuştu.

Artvin Cerattepe’de de aynı masal anlatılmıştı.
Sonra maden için dağlar parçalandı, doğa sus(turul)du.

Şimdi sırada Yedigöller mi var?

YEDİGÖLLER HALKINA SORULDU MU?

Bu başvurular yapılırken kimse bölge halkına, köylülere, doğaseverlere sordu mu?

Hayır.

Sormazlar.

Çünkü halkın iradesi değil, şirketlerin iştahı öncelikli.

Sahi...

880 hektar alanın ne demek olduğunu bilen var mı?

Yaklaşık 1.232 futbol sahası!

Bu kadar büyük bir alanda yapılacak maden aramasının yaratacağı ekolojik yıkım nasıl “önemsiz” gösterilebilir?

SONUÇ YERİNE: ALTIN MI, YAŞAM MI?

Bu bir tercih meselesidir.

Altın mı, orman mı?
Kâr mı, doğa mı?
Zengin şirketler mi, zengin ekosistem mi?

Bakanlık, henüz “değerlendirme aşamasında” olduğunu söylüyor.
Ama kamu vicdanı, bu projeye çoktan RED verdi.

Çünkü:

- Kuşlar sessizliğe muhtaçtır, gürültüye değil.

- Ağaçlar toprakta yaşar, cevherde değil.

- Yedigöller doğadır.

- Ve doğa ticari sır değildir.

www.netturk.com.tr

Atatürk Havalimanı, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın imzasıyla Resmi Gazete’de yayımlanan karara göre, artık “teknopark” statüsüne kavuştu. “Terminal İstanbul” adı verilen bu yeni yapı, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı’nın açıklamalarına göre, dünyanın en büyük teknoloji girişimciliği merkezi olacakmış.

Ama sorulması gereken kritik sorular var: Gerçekten bir teknoloji devrimi mi başlıyor, yoksa başka hesaplar mı dönüyor?

YİNE BİR “MARKA” HAMLESİ: TERMINAL İSTANBUL

Sanayi ve Teknoloji Bakanı Mehmet Fatih Kacır’ın açıklamalarına bakılırsa, Terminal İstanbul, Bilişim Vadisi’ne bağlı olarak çalışacak ve binlerce teknoloji girişimcisine ev sahipliği yapacak. Yazılım ve yapay zekâdan bilim merkezine kadar birçok alt başlık sıralanıyor.

Ancak burada kamuoyunun dikkatini çeken önemli bir unsur var: Atatürk Havalimanı’nın kaderi sürekli değişiyor. Bir dönem pistleri kırılıp “millet bahçesi”ne dönüştürülen bu devasa kompleksin şimdiki adresi teknopark… Peki, bu değişimlerin ardında hangi politik ve ekonomik motivasyonlar yatıyor?

İSTANBUL'UN KÜRESEL MERKEZ OLMA İDDİASI

Bakan Kacır’ın ifadeleri cesur: “İstanbul'u küresel düzeyde bir girişimcilik merkezi yapacağız.” Elbette bu iddia kulağa hoş geliyor. Fakat dünyanın önde gelen teknoparkları olan Silikon Vadisi, Shenzhen Teknokenti gibi örnekler düşünüldüğünde, sadece bina yapmakla teknoloji üssü olunmadığı herkesin malumu. Eğitim, özgürlük, inovasyon ortamı, şeffaflık ve yatırım iklimi gibi çok katmanlı bir ekosistem gerekiyor.

Türkiye ise son yıllarda beyin göçü, ifade özgürlüğü kısıtlamaları ve ekonomik belirsizliklerle gündeme geliyor. Hal böyleyken, gerçekten bir çekim merkezi mi olacak, yoksa tabelası büyük ama içi boş bir yapı mı ortaya çıkacak?

KAMU-ÖZEL ORTAKLIKLAR: KİMLER KAZANACAK?

“Binlerce girişim” hedefleniyor. Peki, bu girişimler kimler olacak? İhalelerin kimlere verileceği, hangi şirketlerin burada büyüyeceği soruları da önem taşıyor. Türkiye’de büyük projelerin çoğunlukla aynı müteahhitler ve grupların etrafında dönmesi, yeni bir kaygı dalgası yaratıyor. Kamuoyunun bu süreçleri yakından izlemesi gerekiyor.

ESKİ PİSTLERİN GÖLGESİNDE YENİ BİR MASAL MI?

Atatürk Havalimanı bir zamanlar dünyanın en yoğun havalimanları arasında yer alıyordu. İstanbul Havalimanı açıldıktan sonra “millet bahçesi” vaadiyle kaderine terk edildi. Şimdi aynı yer yeniden gündemde, üstelik bu kez teknoloji hamlesiyle. Ama akıllardaki soru aynı: Bu kadar büyük bir yatırım neden eski havalimanı üzerinde dönüyor? İstanbul’un devasa arazi ihtiyacı varken neden hep aynı taşınmazlar kullanılıyor?

SONUÇ: UMUT MU, KANDIRMACA MI?

Atatürk Havalimanı’nın yeni rotası şimdilik “teknopark” görünümünde. Ancak Türkiye’nin son 20 yıllık tecrübesi gösteriyor ki, büyük laflarla başlayan projelerin bir kısmı tabela değişimiyle sınırlı kalıyor. Terminal İstanbul gerçekten bir başarı hikâyesine mi dönüşecek, yoksa birkaç yıl sonra yine başka bir amaç için mi değiştirilecek?

Sorulması gereken tek bir soru var: Bu hikâyenin kazananı halk mı olacak, yoksa yine bir avuç seçilmiş zümre mi?

www.netturk.com.tr

Türkiye’nin en büyük holdinginin patronu kim?

Özel sektör mü? Sermaye piyasası mı? Kapitalizm mi? Hayır. Patron devlet.

Ama öyle klasik bir devlet değil. Bir eli kayyumda, diğer eli mahkemede, bir gözü medyada, öbür gözü billboardda. Bir koluyla enerji üretiyor, öteki koluyla hamburger satıyor. Hem altın madenlerinin sahibi, hem dönercinin patronu.

Ve işte o patron, 770 şirketin koltuğuna oturmuş durumda. Yıllık cirosu 100 milyar TL. Çalışan sayısı 40 bin.

Ama bir CEO yok. Bir genel müdür yok. Bir vizyon belgesi yok. Kayyum var. Kayyumlar var. Kayyumcuklar var.

Ve onların üstünde, “bir” var.

*  *  *

BİR DEVLETİN İKİNCİ EKONOMİSİ

Bu tabloyu açıklamak için yeni bir terim lazım: Devletin ikinci ekonomisi.

Çünkü bu, devlet bütçesinden ayrı; ama yine devletin kontrolünde bir ekonomi. Maliye Bakanlığı’na bağlı değil, ama Cumhurbaşkanlığı’na bağlı. Kamu ihale yasasına uymuyor, ama kamu varlığı. Özel şirket görünümünde, ama devletin eli orada.

Ve liste uzayıp gidiyor:
Enerji santralleri.
Mobilya devleri.
Sağlık zincirleri.
Kripto şirketleri.
Medya organları.
Billboardlar.

Ne ararsan var. Bir tek bağımsız yönetim yok.

*  *  *

KİMİN ELİ KİMİN CEBİNDE?

Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF)… Adı bile ironik. Çünkü tasarrufları sigorta etmek için kuruldu. Ama şimdi tasarruf sahiplerinden çok, tasfiye edilen şirketlerin sigortacısı gibi.

Peki bu 770 şirket nasıl oraya geldi?

Bir kısmı 15 Temmuz sonrası. “FETÖ’nün finans ayağı” diyerek.
Bir kısmı “kara para aklama” diyerek.
Bir kısmı “ihale yolsuzluğu” diyerek.
Bir kısmı “çıkar amaçlı örgüt” diyerek.

Ve sonra: kayyum atandı.

Ama bu kayyumlar öyle rastgele kişiler değil. İktidara yakın. Partiye yakın. Yandaş basına yakın. “Aileye” yakın.

Yönetim kurullarına atanan isimler, partiden istifa edip gelen eski vekiller, AKP teşkilatlarından tanıdık yüzler.

Ve soralım: Kim kazanıyor? Kim kaybediyor?

*  *  *

İŞ DÜNYASININ YENİ KURALI: KAYYUM EKONOMİSİ

Ekonomide artık bir “kayyum ekonomisi” var.

Bir gün bir mahkeme kararı. Ertesi gün TMSF devrede. Üçüncü gün şirket kayyum yönetiminde. Dördüncü gün satış listesinde.

Ve her satışta, her yönetimde, iktidara yakın bir başka isim.

Mobilya devleri.
Enerji üreticileri.
Sağlık zincirleri.
Billboard şirketleri.
Kripto finans aktörleri.

Hepsi aynı şemsiye altında: TMSF’nin kayyum holdingi.

Ama soralım: Devlet neden bu kadar çok sektörde birden patron olmak ister? Yatırım yapmak mı? Hizmet sunmak mı? Yoksa kontrol etmek mi?

*  *  *

SERMAYE TRANSFERİ Mİ, MİLLİLEŞME Mİ?

İktidar diyor ki: “Milli ekonomi kuruyoruz.”

Muhalefet diyor ki: “Servet transferi yapıyorsunuz.”

Bir yanda “FETÖ’den temizlenen” şirketler.
Bir yanda “suç gelirlerinden arındırılan” işletmeler.
Öte yanda “kamulaştırılmış” medya organları.

Ama bir gerçek var:
Bu şirketlerin yönetim kurullarında hep iktidara yakın isimler.
Bu şirketlerin ihalelerinde hep tanıdık yüzler.
Bu şirketlerin satışlarında hep bilindik alıcılar.

Ve hepsinin sonunda “sermaye birikimi” denen o şey, başka ellere doğru kayıyor.

*  *  *

DEVLETİN REKLAM PATRONU OLMASI

Belki de en stratejik adım: reklam şirketlerine el koymak.

Billboardlar. Dijital panolar. Açık hava reklam alanları.

Seçim öncesi kontrol.
Seçim zamanı propaganda.
Seçim sonrası teşekkür mesajları.

Bütün o ışıklı tabelalar, şimdi TMSF kayyumlarının imzasında. Bir seçimde kimin ilan vereceğine karar veren, bir reklam kampanyasında kimin afişinin asılacağına karar veren devlet.

Ve bu, yalnızca ekonomi değil; siyasetin de reklam alanlarını kontrol etmek.

*  *  *

ALTIN MADENİNDEN DÖNERCİYE

Liste öyle uzun ki:
Altın madeni.
Enerji santrali.
Hamburger zinciri.
Mobilya fabrikası.
Özel hastane.
Kozmetik merkezi.
Medya kanalı.
Reklam şirketi.
Kripto platformu.

Bir devlet düşünün, dönerciden altın rafinerisine kadar her şeyin patronu.

Ve bu patronun adı: TMSF.

Ama onun arkasında, o kayyumların arkasında, o kayyumların atandığı yerin arkasında bir başka patron var.

*  *  *

SİYASETİN EKONOMİYLE EVLİLİĞİ

Aslında yaşanan, ekonominin siyasallaşmasından öte, siyasetle ekonominin nikah kıyması.

Bağımsız sermaye mi? Özel sektör mü? Serbest piyasa mı?

Hepsi hikaye.

Çünkü artık “patron”, bir siyasi mekanizma.
Ve her el koymada, her kayyum atamada, her satışta bir siyasi hamle.

Ekonomi artık yalnızca ekonomi değil.
Ekonomi, siyasetin alanı.

Ve bir sonraki büyük soru: bu tablo nerede duracak?

Devlet daha kaç sektöre el koyacak?
Kaç şirket daha “milli” olacak?
Ve bu “milli” ekonomi, gerçekten milletin mi, yoksa iktidarın mı olacak?

*  *  *

SONUÇ: 770 ŞİRKETLİ PATRON

Türkiye’nin en büyük şirketi artık devletin kayyum holdingi.

770 şirket.
100 milyar TL ciro.
40 bin çalışan.

Ve hepsi bir elde.

Bir günde mi oldu? Hayır.
Planlandı mı? Belki.
Kimin yararına? İşte orası en büyük soru.

Çünkü bir patron var, ama birden çok ortak var.

Ekonominin bu “yeni normalinde” kimin zenginleştiği, kimin yoksullaştığı, kimin rekabetten dışlandığı, kimin siyasi güce bağlandığı, her şey bir kayyum raporunda yazıyor.

Ama o rapor halka açık değil.

Ve Türkiye, bir kayyum ekonomisinden, bir kayyum cumhuriyetine doğru yürüyor mu, yoksa gerçekten “milli ekonomiye” mi?

Karar sizin.

www.netturk.com.tr

ANALİZ'HABER - Edebiyat dünyasında her romanıyla yeni kapılar açan Irmak Zileli, son romanı “Şimdi Buradaydı” ile okuru bir kez daha insan ruhunun derin, karanlık ve karmaşık dehlizlerine davet ediyor. Zileli, Gazete Pencere’den Eda Köprü Yılmayan’a verdiği röportajda yazarlık serüveninden bilinç akışı tekniğine, kötülüğün kaynaklarına dair düşüncelerinden bireysel ve toplumsal travmaların edebiyata yansımasına kadar pek çok meseleye ışık tuttu. Röportaj, sadece bir kitabın değil, bir yazarın iç dünyasının, düşünce yapısının ve edebi arayışlarının haritası niteliğinde.

YAZMAK, ÖNCELİKLE KENDİM İÇİN!  

Irmak Zileli, yazarlığı bir macera, bir keşif süreci olarak görüyor. Yazmak onun için yalnızca hikâye anlatmak değil, anlamaya çalışmak, derinleşmek, kazmak ve yeni ifade biçimleri aramak. Röportajda şu sözleri dile getiriyor:

“Yazmanın öncelikle bana haz vermesi gerekir. Önce kendim için yazıyorum. O eylemin kendisinden zevk alıyorum. Keşfettirdiklerinden, kazı yapmaktan, derinleşmekten, yeni söyleme biçimlerini aramaktan… Anlatmaktan çok anlamanın yollarını arıyorum.”

Bu yaklaşımı, romanlarının yapısal dokusuna da yansıyor. Şimdi Buradaydı da bu yolculuğun son durağı. Okuru bir hikâyenin dış gözlemcisi olmaktan çıkarıp karakterlerin iç dünyasına sokan roman, bilinç akışı tekniğiyle yazılmış bir metin. Böylece okur, karakterlerin zihninden geçenlerle yüzleşiyor, bir tanık olmaktan çok deneyimin içinden geçen biri haline geliyor.

KÖTÜLÜĞÜN KAYNAKLARINA DALDIM 

Zileli’nin yazarlık süreci uzun ve disiplinler arası bir araştırmaya dayanıyor. Röportajda, her romanına hazırlanırken yaklaşık 2-2,5 yıl süren bir okuma dönemi geçirdiğini anlatıyor. Felsefe, psikoloji, sosyoloji gibi alanlardan beslenen yazar, bu süreçte kötülüğün hem bireysel hem toplumsal kaynaklarını anlamaya çalışmış.

Okuduğu eserler arasında Rene Girard’ın Şiddet ve Kutsal’ı, Byung-Chul Han’ın Şiddetin Topolojisi, Arno Gruen’in Normalin Deliliği, Otto F. Kernberg’in Sapıklıklarda ve Kişilik Bozukluklarında Saldırganlık kitabı ve Elda Abrevaya’nın Deliliğin Tutkusu/Tutkunun Deliliği öne çıkıyor. Zileli, ayrıca Darian Leader’ın Delilik Nedir? kitabıyla da norm ve delilik kavramları üzerine düşündüğünü belirtiyor.

Bu yoğun okuma süreci, romanın karakterlerini psikanalitik açıdan derinleştirmesine, onları yalnızca birer kurgu figürü değil, ruhsal katmanları olan insanlar olarak inşa etmesine olanak tanıyor. Röportajda şunları söylüyor:

“Bir seans odasında geçecek olan bir roman yazıyorsam, terapist ile danışanı arasındaki ilişkiye çok daha yakından bakmam gerektiği düşüncesiyle psikanalizin aktarım ve karşı aktarım kavramları konusunda beni besleyecek kitaplar okumam gerekti.”

Bu satırlardan, Zileli’nin romanını yalnızca bir kurmaca eser değil, aynı zamanda insan ruhunun karanlık köşelerini araştıran bir psikanaliz metni gibi gördüğü anlaşılıyor.

BİLİNÇ AKIŞI: OLAYLAR DEĞİL İÇİNDEKİ İNSAN 

Romanın biçimsel temel taşlarından biri olan bilinç akışı tekniği, Zileli için yalnızca bir anlatım biçimi değil, aynı zamanda bir gerçeklik anlayışı. Röportajda, bilinç akışı tekniğinin “gerçekliğin ancak bireyin bilincini, öznelliğini metne yansıtarak temsil edilebileceğini” savunan bir anlayışın ürünü olduğunu söylüyor.

“Aslolan olaylar değildir, o olayların içindeki insandır. O insanın bilincinden geçenler, algıları, ruhsal dünyası, zihninin ritmi, seçtiği kelimeler, çağrışımları… Yani aslında nesnellik yoktur.”

Bu teknik, okuru bir tanık değil, olayların içinden geçen, deneyimlerin akışında yol alan bir özne haline getiriyor. Virginia Woolf, James Joyce, William Faulkner gibi yazarların öncülüğünde edebiyata kazandırılan bilinç akışı, Zileli’nin ellerinde her karakter için yeniden şekilleniyor. Çünkü her karakterin bilinci biricik ve metnin sesi o biriciklikten doğuyor.

“Okur bir dinleyici konumunda olmaktan çok, karakterin zihninden geçenlere, bilincin akışına, ritmine, sesine maruz kalıyor. Bırakın tanık olmayı, karakterle birlikte yaşıyormuş gibi.”

KURMACA BİR OYUN ALANI 

Zileli, kurmacayı bir oyun alanı olarak görüyor. Yazar, karakter ve okur arasında kurulan bu oyunda herkesin farklı bir rolü var. Yazar yazarken, okur da okurken karakterin yerine geçiyor. Bu oyun, metnin tiyatro ve sinema gibi sahne sanatlarına da uyarlanabilir bir yapıda olmasını sağlıyor. Çünkü okur, kelimeler ve cümlelerle değil, karakterin yaşadıklarının sahnelendiği bir mekâna adım atıyor.

Bu bakış, Zileli’nin edebi arayışlarının da merkezinde. Röportajda, her metinde yeni anlatım biçimleri aradığını, tekrarların kendisine zevk vermediğini, yazının kendisinin bir keşif süreci olduğunu belirtiyor.

“Mesele bulmak değil, aramaktır. O arayış esnasında bulunan başka şeylerdir. İnsana dair keşiflerdir.”

ERİL TAHAKKÜM: ANNE VE BABASIZLIK 

Romanın temalarından biri de anne tahakkümü ve eril şiddetin yalnızca erkek figürlerden değil, annelerden de gelebileceği fikri. Patriarkal sistemin kadınları da etkisi altına aldığını vurgulayan Zileli, “erillik sadece erkeğe mahsus değildir” diyor.

Anne karakterlerin davranışlarının, kendi bastırılmış travmalarından, toplumun ve kültürün dayattığı rollerden kaynaklandığını anlatan yazar, bu durumun bireyin özgürleşmesini engelleyen bir şiddet biçimine dönüştüğünü ifade ediyor. Röportajda şu tespitleri yapıyor:

“Toplum, şiddet uygulayanlar ile buna maruz kalanların kesin ve net sınırlarla ayrıştığı bir arena değil. Şiddete maruz kalanın yarın şiddetin failine dönüşmesi pekâlâ mümkün, eğer deneyimine gözünü dikip bakmaz ve dönüştürmezse.”

HANİ BANA: DIŞLANMIŞLIĞIN ÇIĞLIĞI 

Romanın sonunda yer alan “hani bana” ifadesi, Zileli’nin çocukluğundan bugüne taşıdığı bir anlam dünyasına kapı aralıyor. Çocuk oyunlarından hatırladığımız bu ifade, dışlanmışlığın, ötekiliğin, kolektif bir emeğin dışında bırakılanın çığlığı.

“Hani bana, haksızlığa uğrayan birinin çığlığıdır. O, eylemin parçası olamayan, dışarıda bırakılan, gözetilmeyen, ihmal edilen.”

Zileli, bu ifadenin toplumda hep dışarıda kalan birinin varlığını hatırlatan bir metafor olduğunu söylüyor. “Oyun, bunu ifade etmenin, sağaltmanın ve kabullenmenin bir aracıdır,” diyerek bu dışlanmışlığın aynı zamanda bir dayanışma ve farkındalık imkânı sunduğunu ekliyor.

BİR YAZARIN İÇ DÜNYASINA YOLCULUK 

Irmak Zileli, Şimdi Buradaydı romanıyla yalnızca bir hikâye anlatmıyor; insan ruhunun karanlık taraflarına, kötülüğe, travmalara, ötekiliğe ve şiddete dair derin bir sorgulama gerçekleştiriyor. Yazarlığı, anlam arayışı ve edebi keşif süreciyle örülmüş bir yolculuk. Röportajın sonunda bıraktığı izlenim, şu cümlede özetleniyor:

“Anlatmaktan çok anlamanın peşindeyim.”

Ve belki de Irmak Zileli’nin edebiyat serüvenindeki en güçlü mesaj, tam da bu cümlenin içindeki yolculukta saklı.

IRMAK ZİLELİ’NİN TÜM ESERLERİ

🎯 EŞİK (2011)
Irmak Zileli’nin ilk romanı. Geçmişle yüzleşme, aile sırları ve bireysel hesaplaşmaların iç içe geçtiği bir hikâye. Türkiye’nin yakın tarihine de incelikli göndermeler barındırıyor.

🎯 GÖZLERİNİN ARDINDA (2014)
Kadınlık halleri, aşka ve özgürlüğe dair sorular, kadın bedeni ve kimliği üzerine derinlikli bir roman. Toplumsal normların baskısı altında bireyin içsel yolculuğunu anlatıyor.

🎯 ARKADAŞIM İÇİN (2016)
Kadınlar arasındaki dostluğa, sadakate, ihanet ve dayanışmaya odaklanan bir roman. İki kadının geçmişi ve şimdiki zamanı arasında gidip gelen hikâye, arkadaşlığın kırılgan doğasına ışık tutuyor.

🎯 BENDE ÖLEN SENSİN (2018)
Aile içi iktidar ilişkileri, ebeveynlik, çocukluk travmaları ve nesiller arası aktarılan yükler üzerine bir roman. Anlatımında iç monolog ve bilinç akışı tekniklerinin öne çıktığı eser, bireysel belleğin karanlık köşelerini araştırıyor.

🎯 ŞİMDİ BURADAYDI (2023)
Zileli’nin son romanı. İnsan ruhunun karanlık yanları, kötülüğün bireysel ve toplumsal kaynakları, delilik, norm ve öteki olma halleri üzerine kurulu. Bilinç akışı tekniğiyle yazılan eser, okuru bir tanık değil, deneyimin içinden geçen bir özne haline getiriyor.

YAZARA ANALİTİK BİR BAKIŞ

🎯 EDEBİYATTA “ANLAM ARAYIŞI”
Irmak Zileli, çağdaş Türk edebiyatında bireysel ve toplumsal belleği, kimlik, öteki olma, aile içi iktidar ve şiddet gibi meseleleri derinlemesine işleyen bir yazar. Onun edebiyatı, anlatmaktan çok “anlamaya” yönelen bir yolculuk.

🎯 BİLİNÇ AKIŞI VE İÇ MONOLOG TEKNİKLERİNİN USTASI
Zileli’nin romanları, Virginia Woolf ve James Joyce geleneğinde biçimsel bir cesareti yansıtıyor. Olaylardan çok karakterlerin iç dünyasına, zihinsel ritimlerine, çağrışımlarına odaklanıyor. Okuru pasif bir tanık olmaktan çıkarıp deneyimin içine dahil eden bir anlatım tarzı kuruyor.

🎯 KURMACAYI BİR “OYUN ALANI” OLARAK GÖRÜYOR
Eserlerinde yazar- karakter-okur ilişkisini bir “oyun” olarak tanımlayan Zileli, metinle okur arasında yaratıcı bir etkileşim alanı kuruyor. Bu yaklaşım, romanlarını tiyatro ve sinema gibi sahne sanatlarına da uyarlanabilir kılıyor.

🎯 TOPLUMSAL VE PSİKANALİTİK KATMANLAR
Irmak Zileli, sadece bireyin iç dünyasını değil, o iç dünyayı kuşatan toplumsal ve kültürel bağlamları da derinlemesine inceliyor. Her romanı, psikanaliz, sosyoloji ve felsefeden beslenen çok katmanlı bir metin. Bu çok disiplinli bakış, onu edebiyatımızda hem biçimsel hem tematik açıdan özgün bir yere yerleştiriyor.

BİR ROMAN: ŞİMDİ BURADAYDI

🎯 İNSAN RUHUNUN KARANLIK YANINA YOLCULUK
Irmak Zileli’nin “Şimdi Buradaydı” romanı, bir seans odasında geçiyor. Romanın ana karakteri, terapi sürecinde kendi bilinçaltına, çocukluk travmalarına, bastırılmış anılarına ve karanlık dürtülerine doğru bir yolculuğa çıkıyor. Roman, okuru terapist ve danışanın ilişkisine tanık etmekle kalmıyor; aynı zamanda bu ilişkinin içinde bir özne haline getiriyor.

🎯 BİLİNÇ AKIŞI TEKNİĞİYLE ANLATIM
Zileli, romanı bilinç akışı tekniğiyle kurgulayarak okuru karakterlerin zihinsel dalgalanmalarına, çağrışımlarına ve iç monologlarına ortak ediyor. Okur, anlatının dışından değil, içeriden bakan bir göz haline geliyor. Gerçeklik, karakterlerin algıları üzerinden çok katmanlı bir yapıda sunuluyor.

🎯 KÖTÜLÜĞÜN, TRAVMANIN VE ŞİDDETİN İZİNDE
Roman, kötülüğün bireysel ve toplumsal kökenlerine odaklanıyor. Anne-baba ilişkileri, patriarkal kültürün birey üzerindeki baskısı, travmaların kuşaktan kuşağa aktarımı ve bireyin içindeki şiddet potansiyeli eserin ana meseleleri arasında. Zileli, toplumsal kötülük ve bireysel bozulma arasındaki sınırları bulanıklaştırıyor.

🎯 ÖTEKİ OLMA VE DIŞLANMA TEMASI
Kitabın sonunda yer alan “hani bana” ifadesi, romanın ana metaforu. Dışlanmış, göz ardı edilmiş, görünmez kılınmış bireylerin çığlığını simgeliyor. “Şimdi Buradaydı”, bir öteki olma hikâyesi olduğu kadar, insanın kendini ve başkasını anlamaya çalışmasının da romanı.

www.netturk.com.tr

Bursa'nın Karacabey ilçesine bağlı Eskikaraağaç Leylek Köyü , dünyada eşine az rastlanır bir dostluğa tanıklık ediyor. Balıkçı Adem Yılmaz ile bir leyleğin, Yaren'in dostluğuna tam 14 yıldır devam ediyor.

BİR BALIKÇI VE BİR LEYLEKİN DOSTLUĞU

Her şey, Adem Yılmaz'ın Eskikaraağaç Köyü'nde balıkçılık faaliyetleriyle başladı. Her gün kayığıyla Uluabat Gölü'ne açılan balıkçı, bir gün teknesine bir leyleğin konduğunu fark etti. Leylek, Yılmaz'ın içerdiği balıkları izliyor, ara ara nasibini alıyordu. Bu karşılaşma sadece bir tesadüf değildi.

Ertesi yılın bahar aylarında leylek tekrar geldi. Ve yine Adem Amca'nın kayığına kondu. Ardından bir sonraki yıl… Ve bir sonraki… Bu leyleğe “Yaren”in adı verildi.

Her yıl göçten dönen Yaren, köydeki yuvasına geliyor, ardından balıkçı Adem Yılmaz'ın kayığına konarak eski dostunu selamlıyordu.

YARENLİK DOSTLUK

Bu hikaye, 2019 yılında doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş sayesinde tüm Türkiye ve hatta dünyaya tanıtılıyor. Tüydeş, Adem Amca ve Yaren'in hikayesini fotoğrafladı, paylaştı ve kısa sürede herkesin bu dostluğunun takipçisi oldu.

Yaren'in onun yıl dönüp dönmeyeceği merak konusu oldu. Özellikle soğuk ve çetin geçen kış aylarının ardından, bahar geldiğinde Yaren'in köye dönüşü bir müjde gibi duyurulmaya başladı.

Hikaye o kadar popüler hale geldi ki, Yaren ve Adem Amca'nın dostluğu belgesellere, çocuk kitaplarına ve filmlere ilham kaynağı oldu. Eskikaraağaç Köyü de “Leylek Köyü” olarak anılmaya başlandı.

BİR GELENEK HALİNE GELEN BULUŞMA

Artık her yıl bahar aylarında Yaren'in dönüşü büyük bir heyecanla bekleniyor . Adem Amca, kayığıyla göle varıyor, Yaren gelip tekneye konuyor ve birlikte bir sezon daha yaşayabiliyorlar. Sonbahar geldiğinde Yaren yine uzun bir göç yolculuğuna çıkıyor.

Yaren'in döndüğüne dair ilk görüntüler onu yıl büyük ilgiyle karşılıyor. 2025 yılında da Yaren, 14. kez Eskikaraağaç'a geri döndü ve Adem Amca'nın kayığına konarak dostluğunu sürdürdü.

Bu hikaye, doğanın ve insanların iç içe yaşadığı, samimi ve güvenli dostlukların yaşadığını gösteren en güzel örneklerden biri olarak hafızalara kazındı.

Yaren'in eşi Nazlı

Her yıl bahar aylarında Eskikaraağaç Leylek Köyü'ne gelen Yaren , yalnız gelmiyor. Hayatı boyunca birlikte hayatları paylaşan Nazlı da geliyor. Yaren, dostu Adem Amca ile vakit geçirirken, Nazlı ise yuvasında kalıyor ve yumurtalarını tutuyor.

YAREN VE NAZLI'NIN AİLESİ

Yaren ve Nazlı, göçten geri döndükten sonra hemen yuvalarına yerleşiyorlar. Birkaç hafta içinde Nazlı yumurtlamaya başlıyor ve yavrularını büyütmek için yoğun bir sürece katılıyorlar. Bu süreçte Yaren, bazen Adem Amca'nın kayığına varan balık kaparken, bazen de eşine yiyecek taşıyor.

Bahar ve yaz aylarında çift olarak yavruları büyüyorlar , sonbahara doğru ise tüm aile birlikte uzun bir göç yolculuğuna çıkıyor.

YAREN VE NAZLI: GERÇEK BİR AŞK HİKAYESİ

Leylekler tek eşli canlılar olarak bilinir. Bir leylek, eşini kaybetmediği yaşam hayatı boyunca aynı eşiyle birlikte olur. Yaren ve Nazlı yıllardır bu bağlılığı sürdürüyor .

Bu ikili, doğa ve hayvan sevgisinin en güzel örneklerinden biri olarak hafızalara kazındı. Yaren'in ona yıl dönüp dönmeyeceği kadar, Nazlı'nın da onunla birlikte gelip gelmeyeceği merakla bekleniyor .

Yaren ve Nazlı, yalnızca bir leylek hikayesi değil , aynı zamanda doğuştan gelen silahlar sevginin, sadakatin ve dostluğun sembolü oldular.

Balıkçı Adem Yılmaz Kimdir?

Adem Yılmaz , Bursa'nın Karacabey ilçesine bağlı Eskikaraağaç Köyü'nde yaşayan bir balıkçıdır. Yıllardır Uluabat Gölü'nde balıkçılık yaparak geçimini sağlayan Adem Amca, milyonların gönlünde taht kuran Yaren Leylek ile sağlam dostluk sayesinde Türkiye ve dünyada bilinen bir isim haline geldi .

DOĞAYLA İÇ İÇE BİR YAŞAM

Adem Yılmaz, hayatların doğası içinde, gölle içte sürdüren bir insan. Her sabah kayığına binip göle açılıyor, balıklarını avlıyor ve geçimini sağlıyor. Ancak onu sıradan bir balıkçıdan ayıran şey, Yaren isimli leylekle kurduğu sıra dışı dostluk oldu.

YAREN'LE BAŞLAYAN HİKAYE

Yaklaşık 14 yıl önce Adem Amca gölde balık avlarken kayığına bir leyleğin konduğunu fark etti. O gün, balıklardan birini ona uzatıp o gün sonra Yaren , her yıl göçten dönen Adem Amca'nın kayığına konmaya devam etti.

Yaren'in dönüşü, Eskikaraağaç Köyü'nde bir gelenek haline geldi. Onun yılı bahar aylarında , köylüler, doğaseverler ve gazeteciler Yaren'in gelişi bekleniyordu.

ÜNLÜ BİR BALIKÇI OLDU

Bu hikaye, doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş tarafından fotoğraflanıp paylaşılınca tüm Türkiye'nin ilgisi dikkat çekti. Adem Amca ve Yaren'in hikayesi kısa süren belgesellere, çocuk kitaplarına ve haber programlarına konu oldu.

Adem Yılmaz, mütevazı bir hayat sürmeye devam et de artık Yaren'in dostu olarak tanınıyor . Her yıl Yaren'in dönüşüyle ​​birlikte kameralar yine onun kayığına çevriliyor. Ancak o, “Ben sadece bireyim balıkçı, Yaren benim dostum” diyerek mütevazılığını koruyor.

BİR DOĞA ELÇİSİ GİBİ

Adem Amca'nın ve Yaren'in hikayesi, insanla doğa arasındaki bağın kopmadığını ve doğru yaklaşımla hayvanlarla köklü dostluğun ne kadar güçlü olabileceğini gösteriyor.

Eskikaraağaç Köyü, bu hikaye sayesinde turistik bir merkez haline geldi. Doğa koruma bilincinin artması ve köyde leyleklerin yaşam alanlarının korunmasına başlandı.

Adem Amca hala her sabah göle açılıyor, kayığında uygun Yaren'i bekliyor. Ve Yaren, her bahar yine onun yanında dönüyor …

Adem Yılmaz, Yaren Sayesinde Maddi Kazanç Sağladı mı?

Balıkçı Adem Yılmaz, Eskikaraağaç Köyü'nde mütevazı bir yaşam süren, geçimini Uluabat Gölü'nde balıkçılık yaparak sağlayan bir adamdı . Ancak Yaren leylekle kurduğu dostluk , onu yalnızca Türkiye'de değil, dünyada kayıtlı bir isim haline getirdi.

Ancak şu anda talepte bulunulması kaçınılmaz:
Bu miktar, onun maddi yaşamına bir katkı sağlandı mı?

İLK YILLARDA SADECE MANEVİ KAZANÇ VARDI

İlk başlarda Yaren ve Adem Amca'nın hikayesi, doğa fotoğrafçısı Alper Tüydeş'in paylaşımlarıyla duyuldu, bu hikayenin maddi bir dönüşü olmadı. Adem Yılmaz, aynı şekilde balıkçılık çalışmalarına devam etti. Hatta birçok röportajında, “Ben şu anda balık satarak geçiniyorum, hayatımın değiştiğini” söyleyerek, bu süreçte doğrudan bir gelir elde ettiğini belirtti.

KÖYE TURİZM GELDİ, BALIKÇILARIN KAZANCI ARTTI

Ancak zamanla Eskikaraağaç Köyü , bu hikaye sayesinde popüler bir doğa turizmi merkezi haline geldi. Leylek Köyü olarak anılmaya başlandı , yerli ve yabancı doğaseverler, fotoğrafçılar ve belgeselciler buraya akın etmeye başladı.

Bu turist akını, köyde yaşayan balıkçılar ve esnafın ekonomik olarak fayda sağlaması sağlandı. Köyde konaklama tesisleri, kafeler, hediyelik eşya satan yerler açıldı . Yaren olarak hediyelikler, kitaplar ve fotoğraflar satılmaya başlandı.

Bu süreçte Adem Yılmaz'ın dolaylı olarak bir kazanç elde ettiği için köye gelenlerle tanışmak, kayığıyla fotoğraf çektirmek için katıldı.

BELEDİYE DESTEK VERDİ, HEYKELİ DİKİLDİ

Karacabey Belediyesi, bu hikâyenin popülerliğini fark ederek Eskikaraağaç Köyü'nü bir eko-turizm alanına dönüştürdü . Yaren ve Adem Amca'nın dostluğunu ölümsüzleştirmek için özelleştirilmiş temsili olan bir heykel yapıldı .

Ancak Adem Yılmaz'ın doğrudan büyük bir gelir elde ettiğine dair net bir bilgi yok. O mevcut köyünde balıkçılık yapıyor ve kayığıyla gölde Yaren'i bekliyor.

YAŞAM STANDARDI ARTTI AMA ZENGİN OLMADI

Sonuç olarak, Adem Amca'nın hayatı değişti ama balıkçılıkla geçimini sağladı . Ünü sayesinde köyüne turist akını oldu, yerel ekonomi hareketlendi ama lüks bir hayat sürüyor, eski mütevazı yaşama devam ediyor .

Belki de bu yüzden insanlar onu sürdürüyor “Yaren'in dostu” olarak seviyor. Paraya değil, dostluğa ve doğaya değer veren bir adam olarak…

Türkiye’nin en çok bilinen televizyon kanallarından biri olan Flash TV’ye el kondu. Pozitifbank, Payfix ve onlarca şirkete de! Sebep mi? Dev bir yasa dışı bahis operasyonu… Yani, yıllardır süren finansal sistemin göbeğinde dönen kara para çarkı sonunda patladı.

Şaşırdık mı? Hayır!...

İŞİN İÇİNDE BÜYÜK PARALAR DÖNÜYOR

Başrolde kim var? Erkan Kork.

Kim mi bu kişi? Pozitifbank’ın, Payfix’in ve Flash TV’nin sahibi… Ama sadece o mu? Elbette değil!

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma, 6 milyar 900 milyon TL’lik büyük bir kara para trafiğini ortaya çıkardı. Bankacılık sistemine entegre edilen yasa dışı bahis gelirleri, finansal sistemde döndürülerek aklandı. Yani, vatandaş parasını kaybetti, bahis baronları kazandı!

BAHİS VE PARA TRANSFERİ AĞI

Payfix isimli ödeme kuruluşunun, yurt dışındaki yasa dışı bahis sitelerinin Türkiye’de faaliyet göstermesine olanak sağladığı öne sürülüyor. Peki, nasıl yapıldı bu işler?

Sistem basit: Payfix, sanal bahis siteleriyle entegre edildi. İnsanlar para yatırdı, çekti, bahis oynadı, kazandı, kaybetti. Ama kazanan hep kim oldu dersiniz? Büyük patronlar! Şimdi soralım: Denetim mekanizmaları bu süreçte neredeydi?

Polis şafak operasyonuyla harekete geçti. 49 kişi gözaltında. Ancak asıl mesele, kimlerin bu süreçten yıllardır nemalandığı…

MASAK RAPORU ORTADA!

MASAK’ın raporlarına göre: 80 bin 11 farklı para transferi kümesi tespit edildi, 211 bin 109 hesap incelendi, 855 hesap sahibi yasa dışı bahis bağlantılı, 4 milyar 223 milyon TL, kripto borsalarına aktarılmış.

Üstelik, 43 bin 861 Payfix cüzdan hesabı, 21 Ağustos-19 Ekim 2023 tarihleri arasında 49 milyon 671 bin 178 yasa dışı bahis işlemi gerçekleştirmiş.

E peki, devlet bu transferleri yıllardır görmedi mi? Kimler göz yumdu? Sessiz sedasız bu sistem nasıl işledi?Kimler bu sistemin devam etmesi için perde arkasında oyun kurdu?

23 ŞİRKETE EL KONDU!

Savcılık nihayet düğmeye bastı; 23 şirkete ve milyonlarca lira değerindeki mal varlığına el konuldu. Ama buradaki asıl soru şu: Bu şirketler gerçekten bu işin beyni mi, yoksa arka planda daha büyük figürler mi var?

Neler var bu listede?: 17 konut, 9 arsa, 1 ofis, 13 araç, Kripto cüzdanlar, 114 şirket aracı, ortaklık payları ve tabii ki 'medya kuruluşu' bahanesiyle kara para aklamanın adreslerinden biri haline gelen Flash TV. 

BAHİS BARONLARI KİMİ KULLANDI?

Bu operasyon büyük ama esas mesele şu: Bu sistem kimin koruması altındaydı?

Şirketlerin isimleri tek tek yazıldı ama asıl karar vericiler kimdi? Yasa dışı bahis operasyonları, yıllardır sadece küçük oyuncuların yakalanmasıyla mı sınırlıydı? Peki, bu kadar büyük paralar dönerken finans denetçileri, düzenleyici kurumlar ne yapıyordu?

İddialara göre, yıllardır bu sistemi göz göre göre işleten bazı yetkililer, büyük miktarlarda paralarla sessiz kalmayı tercih etti. Peki, bu sistem deşifre edildikten sonra, bu kişilere de dokunulacak mı?

SONUÇ NE OLACAK?

Bu olay sadece buzdağının görünen kısmı. Peki, gözaltına alınanlar yargılanacak mı? Yoksa serbest mi kalacaklar? Herkesin merak ettiği soru bu!

Türkiye’de bu tarz operasyonları çok gördük. Birileri tutuklanır, diğerleri kaçar. Kaçanlar yıllar sonra başka sistemler kurar. Yani, patronlar değişir ama düzen hep aynı kalır.

Bugün Erkan 'Kork'… Yarın Erkan 'Kork'maz

Sadece isimler değişiyor ama olan vatandaşın parasına oluyor.

www.netturk.com.tr

Gazete Duvar, internet haberciliğinin en güçlü seslerinden biriydi. Güzel, cesur ve dürüst habercilik denince akla gelen ilk adresiydi. Ama olmadı...

İyi gazetecilik, iyi haber; giderek acımasızlaşan ekonomik şartların ve teknoloji devlerinin karşısında tutunamadı. Gazete Duvar, okurlarına veda etmek zorunda kaldı.

VEDANIN ARDINDA GOOGLE VAR

Gazete Duvar’ın sahibi Vedat Zencir, veda yazısında, "Google’ın algoritma değişiklikleri, gelirlerimizi adeta baltaladı," diyor. Zencir, enflasyonun, ekonomik krizlerin zaten yıprattığı gazeteciliğin, Google’ın insafsız algoritma hamleleriyle dayanılmaz hale geldiğini anlattı.

"Mesleğini zorluklar içinde yürüten meslektaşlarımızdan daha fazla fedakârlık isteyemezdik. Vicdanımız buna izin vermezdi," diyen Zencir, küçülerek yola devam etmenin de bir çözüm olmadığını ifade etti.

BARIŞ AVŞAR: "ALGORİTMA BİZİ SABOTE ETTİ"

Genel Yayın Yönetmeni Barış Avşar da veda yazısında açık ve net konuştu:

"Google algoritması bir yıldır bizi sabote ediyor. İnternet medyasının hızlı ve doğru habercilik yapmasını adeta engelliyor. Halkın haber alma hakkını zedeliyor. Artan maliyetler ve ekonomik darboğazla birleşince bize başka yol kalmadı. Umarım yakın gelecekte bir çözüm bulunur."

İNTERNET MEDYASI ALARM VERİYOR

Google’ın algoritma güncellemeleri yalnızca Gazete Duvar’ı değil, internet gazeteciliğinin tamamını tehdit ediyor. Teknoloji devleri, dijital medya kuruluşlarının kaderini belirler hale geldi. Çağdaş Gazeteciler Derneği (ÇGD), yaptığı açıklamada, "Google’ın sessiz sedasız yaptığı değişiklikler, özgür gazeteciliği ciddi anlamda tehdit ediyor," diyerek durumu net biçimde ortaya koydu.

Türkiye Gazeteciler Sendikası ise "Google'ın algoritma değişiklikleri ziyaretçi sayısını düşürdü, ilan gelirlerini azalttı. Bu durum Gazete Duvar gibi kurumların ayakta kalmasını imkânsız hale getirdi," ifadeleriyle tehlikenin boyutlarını gözler önüne serdi.

KÜÇÜLEREK DEVAM ETMEK DE ÇARE DEĞİL

"Belki küçülebilirdik," diyor Zencir, ancak devamında ekliyor, "Bu yol bizi kısa sürede istemediğimiz başka tercihlerle karşı karşıya bırakırdı. Bunun yükünü taşımak istemedik."

Gazetecilik mesleğinin zaten zor olduğu bir ülkede, bağımsız yayın yapmak isteyenlerin karşılaştığı zorluklar, ekonomik krizlerle birleşince dayanılmaz hale geliyor. Gazete Duvar’ın veda kararı bunun en somut örneği olarak tarihe geçiyor.

DUVAR YIKILDI, HABERİN ÖZGÜRLÜĞÜ SARSILDI

Sonuç ortada...

Türkiye’de habercilik giderek zorlaşıyor. Ekonomik sıkıntılar, algoritmalar, sessiz müdahaleler... Özgür habercilik yapmak isteyen kurumların sayısı gün geçtikçe azalıyor.

Gazete Duvar, güzel bir mücadele verdi ama şimdi sessizliğe çekiliyor.

Sessiz kalan her gazete, susturulan her kalem, ülkenin geleceğinden eksilen bir umuttur aslında.

Bugün Duvar gitti,

Yarın kim bilir sıra kimde?

www.netturk.com.tr

Hakkında siyasi yasak istenen... Düzeni değiştirmeye çalışan bir lider... Diploması üzerinden tartışmalar yürütülen bir belediye başkanı... Ablukaya alınmış bir seçim sürecindeki siyasetçi...

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, Cumhuriyet Halk Partisi'nin 23 Mart’ta gerçekleştireceği ön seçimde tek aday olarak yarışacağını açıkladı. Yaptığı sosyal medya paylaşımıyla adaylığını ilan eden İmamoğlu, "Önce aday, sonra Cumhurbaşkanı olma iddiasıyla yola çıkıyorum. Ortak akıl ve uzlaşmayla Türkiye yeniden ayağa kalkacak" dedi.

HALK ÇAĞIRIYOR: HAYDİ ARTIK!

İmamoğlu, Üsküdar Belediye Başkanı Sinem Dedetaş ile birlikte Ünalan Kent Lokantası’nın açılışına katıldı. Ancak açılış, vatandaşların yoğun ilgisi nedeniyle bir mitinge dönüştü. Coşkulu kalabalık, değişim çağrısını yükseltti.

İmamoğlu kürsüdeydi. Konuşmasında halkın beklentilerini dile getirdi:

"İnsanlarımız bize şunu söylüyor: Hadi, hadi artık! Hadi şu memleketi değiştirelim! Acele ediyor insanımız, çünkü sırtımızı sıvazlıyor, ‘Dayanın’ diyor. Bu memleketin değişmesi için kol kola, omuz omuza, meseleleri partiler üstü bir seviyeye taşımanın zamanı geldi!"

MÜCADELENİN ADI: DEMOKRASİ

İmamoğlu, makam sevdasında olmadığını, büyük bir mücadeleye talip olduğunu vurguladı:

"Ben bir makama değil, zorlu bir mücadeleye adayım! Tek derdim, tek hayalim, bu iktidarın yerle bir ettiği devlet yapısını, ekonomiyi, demokrasiyi, hukuku, eğitimi, sağlığı yeniden inşa etmek! Ancak bu bozuk düzen, her aşaması geniş bir uzlaşmayla belirlenen ilkeli ve erdemli bir dayanışmayla değiştirilebilir. İşte bu yüzden partimizin gerçekleştireceği ön seçim, ortak aklın, uzlaşmanın ve dayanışmanın ilk adımıdır!"

YOLA ÇIKIYOR: İLK DURAKLAR VE MESAJLAR

İmamoğlu, ön seçim kampanyası kapsamında Türkiye’yi adım adım dolaşacağını ve her kesimden insanla bir araya geleceğini duyurdu. İlk durağının Samsun olacağını açıkladı. Ardından Erzurum, Diyarbakır, İzmir ve Ankara’da halk buluşmaları gerçekleştirecek.

"Bu seçim bir kişinin değil, milletin iradesinin seçimidir. Cumhuriyet kazanacak, halk kazanacak!" diyerek meydanlarda halkla birlikte olacağını söyledi.

PARTİ İÇİNDE VE DIŞINDA TEPKİLER

İmamoğlu’nun adaylığına parti içinden ve dışından farklı tepkiler geldi. CHP Genel Merkezi’nden bazı isimler, "Ön seçim partimiz için bir şanstır. Değişimin gücü halkın elindedir" açıklamasını yaptı. Ancak bazı parti kurmayları, "Bu sürecin parti içinde kutuplaşmalara neden olabileceği" görüşünü dile getirdi.

Öte yandan, iktidar kanadı İmamoğlu’nun adaylığını "popülist bir hamle" olarak değerlendirdi. AKP sözcüleri, "CHP içinde bir yarış var ama Türkiye’nin gerçek sorunlarına çözüm üretecek bir projeleri yok" ifadelerini kullandı.

Ancak sokaktaki vatandaşın yorumu netti:

"Biz kavga değil, çözüm istiyoruz! Gençler işsiz, ekonomi kötü, geleceğimiz belirsiz. Değişim olacaksa halk karar verecek!"

SANDIKTAN DEĞİŞİM ÇIKACAK MI?

CHP’nin ön seçimi, sadece partililer için değil, Türkiye’nin kaderi için kritik bir eşik olarak görülüyor. İmamoğlu’nun etrafında birleşen değişim hareketi, Türkiye’nin geleceğine dair yeni bir umut doğuruyor.

Şimdi herkesin aklında tek bir soru var: Ön seçimden değişim çıkacak mı?

Ve daha önemlisi; Bu değişim Türkiye’ye yayılacak mı?

www.netturk.com.tr

Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı (EKGYO), yeni bir konut kampanyası duyurdu: “Kazançlı Yatırım Kampanyası.” Adı bile dikkat çekici. Ama gerçekten kazanan kim?

Orta ve dar gelirlinin ev sahibi olması mı hedefleniyor? Yoksa zaten cebinde parası olanın servetine servet katması mı? İşte kritik soru bu.

YATIRIM MI, BARINMA MI?

Türkiye’de milyonlarca insan kira ödeyemez hale geldi. İstanbul’da 20 bin liranın altında kiralık ev yok. Asgari ücretli bırakın ev sahibi olmayı, ay sonunu zor getiriyor. Peki, Emlak Konut’un yeni kampanyası kimin için?

Düşük faizli krediler, uzun vadeli ödeme planları kulağa hoş geliyor. Ama 5 milyon 650 bin TL’den başlayan fiyatlarla kim ev alabiliyor? Açık olan şu: Bu kampanya, dar gelirlilere değil, elinde parası olanlara hitap ediyor.

HANGİ KAYNAKTAN FONLANIYOR?

Kampanya kapsamında %0,99 ve %1,29 faiz oranları sunuluyor. Oysa piyasa faizleri %3 civarında. Aradaki farkı kim karşılıyor? Hangi kaynaktan fonlanıyor?

Bankaların bile kredi vermekte isteksiz olduğu bir dönemde, bu finansman modeli kimlerin cebinden çıkıyor? Vergilerimizle mi? Kamu kaynaklarıyla mı?

REKABET Mİ, TEKELLEŞME Mİ?

Özel sektörde faaliyet gösteren inşaat firmaları bu tür faiz avantajlarını sağlayamıyor. Emlak Konut ise kamu destekli. Peki, bu durumda piyasada adil bir rekabetten söz edebilir miyiz? Büyük ölçekli devlet destekli projeler, küçük ve orta ölçekli firmaları nasıl etkiliyor?

ÖRNEKLER VE GERÇEKLER

Kampanya kapsamında İstanbul, İzmir, Antalya ve Balıkesir’de toplam 24 proje bulunuyor. İşte birkaç örnek:

• Yenişehir Evleri Arnavutköy: En düşük konut fiyatı 6 milyon 940 bin TL.
• Yeni Fikirtepe: 13 milyon 500 bin TL’ye 2+1 daire.
• Barbaros 48, Beşiktaş: 65 milyon TL’lik 3+1 daire.
• Göktürk Kemer: 47 metrekarelik bir daire için 16 milyon TL.
• Lüks Villalar: 295 milyon TL’ye 6+1 villa.

Şimdi şu soruyu soralım: Hangi asgari ücre

tli, hangi memur bu fiyatlarla ev alabiliyor? Bu fiyatlar orta sınıfa hitap ediyor mu, yoksa zenginlere özel bir yatırım aracı mı?

KİM KAZANACAK?

Emlak Konut, “kazançlı yatırım” diyor. Peki, kimin kazancı bu?

Bu kampanyanın hedefi belli: Elinde büyük nakit bulunan yatırımcıları çekmek. Parası olanın parasını artırmak. Konut sahibi olma hayali kuran milyonlarca insan içinse kapılar yine kapalı.

Konut fiyatları yükselirken, düşük faizle yatırımcıya sunulan imkanlar, dar gelirlinin ev alma umudunu biraz daha uzaklaştırıyor.

SONUÇ: KİMİN KONUT POLİTİKASI?

Emlak Konut’un bu hamlesi bir sosyal konut politikası değil. Aksine, yatırım amaçlı konut alımını teşvik eden bir finansman modeli.

Peki, Türkiye’de gerçekten ihtiyaç sahibi olanlar için nasıl bir konut politikası gerekiyor? Öncelikle, kamu destekli projelerin önceliği barınma hakkını güvence altına almak olmalı. Dar ve orta gelirli vatandaşlar için erişilebilir konut projeleri geliştirilmeli.

Ama şu an görünen tablo şu: Parası olan kazanıyor, olmayan yine kirada kalıyor.

www.netturk.com.tr

SORU'YORUM -Bir ülke düşünün... Dünyada yatırımlar uçuyor, trilyonlar dönüyor, ama o ülke nasibini almıyor. Mahfi Hoca sordu, biz de düşündük. "Neden?" dedi, "Neden Türkiye bu kadar az yatırım çekiyor?"

Çok doğru bir soru. Ama cevabı herkesin bildiği bir sır gibi.

IMF verilerine göre, 2023 yılında dünya tam 41,1 trilyon dolar doğrudan yabancı yatırım almış. Hani şu “sermaye nerede?” diye sorduğumuz paralar… İşte onlar dünyayı dolaşıp yatırım aramış. ABD tek başına 5,4 trilyon doları cebe indirmiş. Hollanda 3,7 trilyon dolarla ardından gelmiş. Çin de 3,65 trilyon doları toplamış.

Peki biz?

Bizim ülke, o 41 trilyon dolarlık pastadan sadece 10,7 milyar dolarlık minicik bir dilim alabilmiş. Hani misafirlikte, tepsiden en küçük börek parçasını seçeriz ya, işte o hesap!

PASTADAN PAYIMIZ KÜÇÜCÜK

Mahfi Eğilmez’in dediği gibi, bu küçücük payı almakla yetinmişiz. Sosyal medya hesabından soruyor hoca:
“2023'te dünyada toplam 41,1 trilyon dolar doğrudan yatırım yapılmış. En çok doğrudan yabancı sermaye çeken ülkeler arasında ABD 5,4 trilyon dolarla başı çekiyor. Türkiye bu dev pastadan sadece 10,7 milyar dolar alabilmiş. Niye acaba?”

Niye acaba?

Yatırımcı dediğin güven ister. Hukuka, demokrasiye, ekonomiye güvenmek ister. Parasıyla gittiği yerde huzur arar. Ama bizim ülkemizde yatırımcı, cebindeki dolarları sayarken hukukun kalbine saplanan bıçağı görüyor. Adaletin terazisi eğilmiş… Dolarını yatıracak yer ararken, sabah akşam değişen kuralların gölgesinde kalıyor.

Bir gün gelen yasa, ertesi gün değişiyor. Mahkemelerin kararları tartışılır hale gelmiş. Yatırımcı diyor ki: "Ben paramı koyacağım, ama yarın başıma ne gelir bilmiyorum!"

KORKUYORLAR, GELMİYORLAR

Mahfi Hoca işte bunları soruyor. Diyor ki, "Bu kadar büyük bir dünya pastası var, neden biz her seferinde kırıntıları topluyoruz?"

Çünkü yabancı yatırımcı da insan. O da huzur arıyor. Param nereye gidiyor? Ülke nereye gidiyor? diye düşünüyor. Soruyor, araştırıyor. Sonra kararını veriyor. Ya gelir ya da gelmez.

Ve görüyoruz ki, çoğu gelmiyor.

YATIRIMIN KALBİ: GÜVEN

Bakın ABD’ye, Çin’e, Hollanda’ya… O devasa yatırımlar neden oraya akıyor? Çünkü yatırımcı güven duyuyor. Bugün koyduğu parayı yarın çekebileceğini biliyor. Mahkemeye giderse hakkını alabileceğini düşünüyor.

Bizde ise yatırımcı sabah kalkınca bambaşka bir ekonomik planla uyanabiliyor. Dün verilen sözlerin bugün unutulduğunu görebiliyor.

İşte o yüzden Türkiye’ye yatırım gelmiyor.

Mahfi Hoca soruyor: "Niye acaba?"

Cevabı belli… Çünkü yatırım güven ister. Ve biz bu güveni sağlayamıyoruz.

Ve o yüzden 41 trilyon dolarlık pastadan sadece 10,7 milyar dolarlık bir dilimi alıyoruz.

Sahi, sizin var mı bir sorunuz?

Türkiye’nin en zengin iş insanlarından Murat Ülker, geçtiğimiz haftalarda bir açıklama yaptı.

Dedi ki: “Kendime ait uçağım yok. Arkadaşlarımın uçağına biniyorum. Tasarruf şart.”

Evet… Tasarruf şart!

Çünkü ülkede ekonomi yerle bir olmuş, enflasyon tavan yapmış, halk pazarda çürük sebze ararken, Murat Bey arkadaşlarının jetlerine binerek tasarruf ediyor!

Ama asıl mesele bu değil…

Mesele, bu açıklamanın ardından ortaya çıkan başka bir gerçek: Türkiye’nin en zenginleri arasında kim daha lüks bir jet sahibi yarışı başlamış.

Kim bilir, belki de bu yarışın sonunda kazanan jet yakıtından tasarruf eden olur!

79 MİLYON DOLARLIK TASARRUF!

ABD’li Gulfstream firmasının ürettiği G700 modeli dünyanın en pahalı iş jetlerinden biri.

Fiyatı? 79 milyon dolar!

Türk Lirası’na çevirince… 2 milyar 370 milyon lira.

Daha net söyleyelim: Bir asgari ücretli, bu jeti almak için 12 bin 500 yıl boyunca çalışsa, yine de alamaz.

Ama kim aldı?

Acıbadem Sağlık Grubu Başkanı Mehmet Ali Aydınlar.

Pandemi sürecinde G650 modelini almıştı, demek yetmedi, G700 modeline geçti.

Evet, yanlış duymadınız… Pandemide hastaneler dolup taşarken, sağlık çalışanları 24 saat nöbet tutarken, Mehmet Bey uçak koleksiyonuna yeni bir parça ekledi.

Demek ki sağlık sadece hastalar için değilmiş, iş dünyasında da yükseklerde uçmak anlamına geliyormuş!

JETLERİN KRALI KİM?

Mehmet Ali Aydınlar’ın ardından liste uzayıp gidiyor.

Koç Holding Onursal Başkanı Rahmi Koç, 2025 yılı için Falcon 6X sipariş etmiş.

Lüks yetmemiş olacak ki, Setair filosuna bir başka Falcon modeli daha katılmış.

Yetmemiş… Çünkü lüksün sonu yok.

Hani derler ya, “Para para para!” diye… Türkiye’de bu laf çoktan “Jet jet jet!” olmuş.

Tabii bu yarışın bir başka katılımcısı daha var: Limak Holding patronu Nihat Özdemir.

O da Falcon 6X sipariş etmiş.

Ama talihsizlik işte… COVID-19 sonrası tedarik zinciri sorunları yüzünden teslimat gecikmiş.

Düşünün, asgari ücretle geçinmeye çalışanlar için değil, milyon dolarlık jetini bekleyenler için kriz var!

TASARRUF KİMİN İÇİN?

Türkiye’de milyonlarca insan enflasyonla mücadele ediyor.

Markette fiyatlar her gün değişiyor.

Kiralar, elektrik, doğalgaz faturaları aldı başını gidiyor.

Ama birileri gökyüzünde jetleriyle yarışıyor.

Üstelik, tasarruftan bahsediyorlar!

Murat Ülker arkadaşının jetine binip tasarruf yaparken, Mehmet Ali Aydınlar pandemide jet koleksiyonunu genişletiyor.

Birileri tasarruf derken, halk markette indirimli ürün kovalamak zorunda kalıyor.

GÖKYÜZÜNDE ADALET VAR MI?

Hadi diyelim, jet almak zengin işi… Ama mesele bu değil.

Mesele, bu lüks hayatların halkın sırtından kazanılan paralarla sürdürülmesi.

Sağlık sektöründe çalışan hemşirelerin maaşı yetmezken, Acıbadem’in sahibi 79 milyon dolarlık jetiyle gökyüzünde süzülüyor.

Pandemide devlet destek paketi bekleyen küçük işletmeler kapanırken, büyük holdingler yeni uçaklar sipariş ediyor.

İşte adalet dediğiniz bu: Birileri yerde hayatta kalmaya çalışırken, birileri gökyüzünde tasarruf yapıyor!

www.netturk.com.tr

ANALİZ'HABER - Çin'in teknoloji dünyasında sadece bir takipçi mi yoksa yeni bir öncü mü olacağı sorusu, DeepSeek ile daha güçlü ve kaçınılmaz bir şekilde tartışılıyor.

Küresel yapay zeka yarışında kartlar yeniden dağıtılıyor.

ABD’nin Silikon Vadisi’nde harlanan alevler, Pekin’de de karşılık buluyor. Ama bu sefer Çin, “taklitçi” değil, “yenilikçi” olduğunu iddia ediyor.

DeepSeek’in kurucusu Liang Wenfeng…

İsmi pek bilinmese de, şimdiden büyük yankılar uyandırıyor.

Elektronik mühendisliği ve bilgisayar bilimi eğitimi almış. Finans dünyasında da iz bırakmış. Bir hedge fon yöneticisi olarak Çin’de niceliksel ticaretin öncülerinden biri olmuş.

Peki, bu yapay zeka şirketinin dünya çapında yankı uyandırmasının ardında ne var? Biraz derine inelim…

KOPYACILIKTAN YENİLİKÇİLİĞE Mİ?

Çin’in teknoloji serüveni uzun zamandır taklitçilikle anıldı.

ABD’de üretilen her şey, Çin’de daha ucuz ve bazen daha verimli kopyalanarak sunuldu. Ancak yapay zeka gibi yaratıcı düşünce gerektiren alanlarda, taklitçilik belirli bir eşiği aşamaz ve özgünlük gerekliliği kaçınılmaz hale gelir.

Liang Wenfeng, “Çin’in sonsuza kadar takipçi kalamayacağını” söylüyor.

Bu, boş bir iddia mı? Yoksa gerçekten Çin artık özgün fikirler üretebilir mi?

Görünen o ki DeepSeek, klasik Çin yaklaşımının dışına çıkıyor. Büyük dil modelleriyle ABD devlerine kafa tutuyor. Ve bunu yalnızca devlet desteğiyle değil, küresel arenada bir oyuncu olabilecek vizyonla yapıyor.

Ama asıl soru şu: Yapay zekada Çin modeli, gerçekten ABD’nin önüne geçebilir mi?

SİLİKON VADİSİ ŞAŞKIN, PEKİN HEYECANLI

Silikon Vadisi, alıştığı oyun alanına bir Çinli’nin dahil olmasına pek alışık değil.

Çünkü uzun yıllar boyunca yapay zeka inovasyonu ABD’nin tekelindeydi; bu tekel, öncü üniversiteler, büyük teknoloji şirketleri, devlet destekli AR-GE yatırımları ve Silikon Vadisi’nin inovasyon kültürü sayesinde güçlendi.

Ancak DeepSeek’in modeli, büyük teknoloji devlerinin dikkatini çekmiş durumda.

Liang, “Amerikalılar şaşkın” diyor ve ekliyor: “Çünkü ilk defa bir Çinli şirket sadece takipçi değil, yenilikçi olarak oyuna dahil oldu.”

Bu bir devrim mi?

Yoksa sadece Çin’in bir süre sonra geride kalacağı geçici bir atılım mı?

YAPAY ZEKADA GÜVENLİK VE GİZLİLİK ENDİŞELERİ

Teknolojinin gelişmesiyle birlikte gelen en büyük endişelerden biri veri güvenliği… Özellikle TikTok’un kullanıcı verilerini Çin hükümetiyle paylaştığı iddiaları ve Huawei’nin altyapı sistemleri üzerinden olası veri sızıntıları gibi örnekler, bu endişelerin somut dayanaklarını oluşturuyor.

Çin menşeli teknolojiler, Batı’da her zaman şüpheyle karşılandı.

TikTok, Huawei, ZTE derken, şimdi sıra yapay zekaya geldi. Avustralya Bilim Bakanı Ed Husic, DeepSeek için “çok dikkatli olunmalı” diyor.

Veri gizliliği, tüketici tercihleri ve etik kaygılar masada.

Çin’in teknoloji hamleleri, her zaman siyasi ve stratejik anlamlar taşır. DeepSeek’in yükselişi de bir teknoloji başarısı olduğu kadar, aynı zamanda jeopolitik bir hamle.

ABD ve Çin arasındaki bu yeni yapay zeka savaşında, kazanan kim olacak?

Yapay zeka geleceğimizi şekillendirirken, hangi modelin dünya sahnesine hâkim olacağını hep birlikte göreceğiz.

KİM KİMDİR?

DeepSeek’in Kurucusu Liang Wenfeng Kimdir?

Liang Wenfeng, Zhejiang Üniversitesi’nden elektronik mühendisliği ve bilgisayar bilimi alanlarında dereceler almıştır.

Kariyerine finans sektöründe başlamış, High-Flyer adlı hedge fonunun CEO’su olarak niceliksel ticaret alanında büyük başarılar elde etmiştir. High-Flyer, Çin’de 100 milyar yuan’ın üzerinde yatırım toplayarak ülkenin en büyük niceliksel ticaret fonlarından biri haline gelmiştir.

Yapay zeka alanında Çin’in küresel arenada güçlü bir aktör olabileceğine inanan Wenfeng, 2023 yılında DeepSeek’i kurarak yapay zeka büyük dil modelleri geliştirmeye odaklandı.

Wenfeng, Çin’in teknoloji alanında “takipçi” konumundan çıkıp “yenilikçi” olmasını savunuyor. Ona göre Çin, ABD yapay zeka sektörüne birkaç yıl geriden geliyor, ancak özgünlük konusundaki eksiklerini kapatmazsa bu fark hiç kapanmayacak.

DeepSeek’in başarısı, Wenfeng’in finans ve teknoloji bilgisinin birleşimi sayesinde şekillendi. Finansal verileri analiz etme konusunda uzmanlaşmış olan Wenfeng, yapay zekanın bu alandaki potansiyelini erken fark ederek DeepSeek’i güçlü bir model üzerine inşa etti.

DeepSeek’in ortaya çıkışı, küresel çapta büyük yankı uyandırdı. ABD ve Avrupa’daki yapay zeka toplulukları, Çin’in bu alandaki atılımını hayranlıkla ama bir o kadar da tedirginlikle izliyor. Kimileri, DeepSeek’i Çin’in bağımsız teknoloji üretiminin büyük bir başarısı olarak görürken, kimileri de bu yükselişin Batı’nın yapay zeka alanındaki liderliğini tehdit ettiğini düşünüyor.

DeepSeek, bazıları için büyük bir inovasyon dalgasının başlangıcı, bazıları içinse veri güvenliği ve küresel rekabet açısından bir risk unsuru. Wenfeng’in liderliğindeki bu şirket, bir yandan Çin’de büyük bir heyecan ve ulusal gurur kaynağı olurken, diğer yandan Batı’daki teknoloji devlerini stratejik kararlar almaya itiyor.

www.netturk.com.tr

Dünya, bir kez daha Çin'in yeni bir teknolojik hamlesiyle sarsıldı. Bu kez sahnede DeepSeek var.
Yapay zeka dünyasında yeni bir dönem başlatan DeepSeek, yalnızca bir teknoloji değil, aynı zamanda politik bir meydan okuma.

Peki, DeepSeek neden bu kadar konuşuluyor? Neden NVIDIA gibi geliştiricilerin hislerini dile getirdi?
Ve en önemlisi, Çin'in sansür politikaları bu yapay zeka bilgisi nasıl şekillendiriliyor?

YAPAY ZEKÂDA YENİ DÜZENİN ADI: DEEPSEEK

DeepSeek, Çin'in Hangzhou'da doğmuştur. Bir girişimci olan Liang Wenfeng tarafından özel.
Ancak bu hikaye, yalnızca bir teknolojik gelişme hikayesi değil. Wenfeng, ABD'nin Çin'e çip satışını yasaklayacağını öngörerek, binlerce NVIDIA çipini stokladı. İlk köy burada başladı.

Kasım 2023'te "DeepSeek Coder" adlı bir araç geliştiren Wenfeng, ardından daha büyük bir hedefe yöneldi: ChatGPT'nin karşısına çıkacak bir model yaratmak.
Ve sonunda DeepSeek'in son R1 sürümü, dünyanın en üstün yapay zeka modeli olarak tarihe geçti.

NEDEN HERKESİN DİKKATİNİ ÇEKTİ?

DeepSeek'in korumasının arkasında iki temel faktör bulunmaktadır: Verimlilik ve maliyet.

- ChatGPT gibi modeller, çalışmak için 10 bin özel çipe ihtiyaç duyarken, DeepSeek aynı işi sadece 2 bin çiple yapabiliyor.

- Fazladan bu model tamamen açık kaynak kodlu. Yani, herkes kendi ülkesine göre DeepSeek'i özelleştirebiliyor.

Üstelik DeepSeek ücretsizdir. Herhangi bir talep ücreti görünmüyor. Bu durum, yapay zekâ teknolojisine ulaşımın demokratikleşme açısından devrim niteliğindedir.

ÇİN'İN SANSÜR MAKİNASI

DeepSeek, teknoloji dünyasını hayranlarından ayırırken, aynı zamanda büyük bir soru işareti de doğuruyor:
Bu model ne kadar bağımsız?

The Guardian'ın testlerine göre DeepSeek bazı politik sorulara yanıt vermekten kaçınıyor.
Örneğin Tiananmen Meydanı olayları veya Şemsiye Devrimi gibi hassas kapsamlı yanıtlar vermek mümkün değildir.

Çin'in yapay zekâ modellerinin “ülkenin temel sosyalist değerlerine” uygun çalışmasının oluştuğu bilinmektedir.
DeepSeek'in de bu çizgiden çıkmadığı görülüyor.

TEKNOLOJİ DEVLERİNİ NASIL ETKİLEDİ?

DeepSeek'in çıkışı, yalnızca kullanıcılar arasında değil, teknoloji devleri arasında da şok etkisi yarattı.

- NVIDIA'nın hisse değerleri bir günde yüzde 17 düşerken, bu domino erişimi Nasdaq'taki birçok teknoloji şirketi zarar gördü.

- Avrupa'da da ASML gibi devler bu düşüşten nasibini aldı.

Bloomberg'e göre bu düşüşler devam ederse teknoloji şirketleri toplam 1 programda dolar kaybedebilir.

GÜVENLİK ENDİŞELERİ VE GELECEK

Ancak DeepSeek, yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda güvenlik açısından da varlığını sürdürüyor.

- Modelin tüm kullanıcı işlemlerini kaydettiği iddiası, birçok güvenlik uzmanını endişelendiriyor.

- Özellikle kişisel verilerin Çin'de saklanıyor olması, Batı dünyasında büyük bir eleştiri konusu.

Buna göre DeepSeek'in başarıya ulaşması, yapay zeka dünyasında yeni bir çağın haberi.
Çin'in, ABD'nin yaptırımlarını fırsata çevirerek bu modeli geliştirmesi, yalnızca teknolojik bir zafer değil, aynı zamanda politik bir hamle.

Dünya, artık yalnızca teknolojik bir rekabetin değil, aynı zamanda yapay zeka üzerinden yeni bir politik güç mücadelesinin sahnesi.

OpenAI NE DİYOR?

OpenAI CEO'su Sam Altman, DeepSeek'in Çinli girişimini R1 yapay zeka adı "etkileyici" olarak nitelendirdi.

Altman, DeepSeek'in maliyet etkinliğine dikkat etmediğini, OpenAI'nin saklandığının büyük ölçüde yüksek programlama gücüne dayandığını belirtti.

Sam Altman "DeepSeek'in R1 modeli ise daha az maliyetle benzer bir performans sergiliyor." dedi. Altman, DeepSeek'in başarılarını kabul etmekle birlikte, OpenAI'nin araştırma ve misyonu çerçevesinde daha büyük programlama gücünden yararlanmaya devam edileceğini vurguladı.

YAPAY ZEKA SAVAŞLARI

ChatGPT'ye göre DeepSeek  

ChatGPT'ye sorduk "DeepSeek-R1'i nasıl buldun?" diye, ilginç bir yanıt verdi:

"DeepSeek'in yükselişi, yapay zeka dünyasında bir dönüm noktası olarak görülse de birçok önemli soru işaretini de beraberinde getiriyor. Bu noktada, ChatGPT olarak DeepSeek'i şu açılardan değerlendirebiliriz:

TEKNOLOJİK VERİMLİLİK VE AÇIK KAYNAK
DeepSeek'in daha az kaynakla aynı seviyede performans sunabilmesi, yapay zekâ dünyasındaki bir devrimin taşınması mümkündür. Açık kaynak kodlu olması küresel, inovasyonu teşvik eden bir hamle. Ancak bu durum, ticari ekonomik finansal sürdürülebilirlik için önemli bir tehdit riskidir.

ÜCRETSİZLİK VE DEMOKRATİKLEŞME
Kullanıcılarına ücretsiz hizmet sunması, ekonomik demokratikleşme açısından önemli bir adım. Ancak bu durum, özellikle gelir modeli olmayan ücretsiz hizmetlerin sürdürülebilirliği konusunda özellikler mevcuttur. Ayrıca, ücretsiz olması kullanıcı verilerinin potansiyeli olarak başka risklerin riskini beraberinde getiriyor.

SANSÜR VE TARAFSIZLIK SORUNLARI
DeepSeek'in Çin'in siyasi ajandasına uygun bir şekilde bazı konuları sansürlemesi, tarafsızlık ilkesini elinde bulunduran hale getiriyor. Bu durum, küresel evrensel bilgi paylaşımı ideal gölgeyi düşürebilir ve uluslararası kullanıcıların güven kaybı yolunu açabilir.

GÜVENLİK ENDİŞELERİ
Kullanıcı verilerinin depolanma ve işlenme şekli, özellikle Batı dünyasında ciddi bir endişe kaynağı. Açık kaynak kodlu yapısı her ne kadar şeffaflık sunsa da, veri kaydının nasıl ve nerede saklandığı konusunda netliğin sağlanmaması güvenlik açığı algısını artırıyor.

GELECEK POTANSİYELİ
DeepSeek'in gelişmiş teknolojisi, daha verimli ve erişilebilir yapay zeka modelleri için bir yol haritası sunuyor. Ancak bu yenilik, küresel teknoloji devlerini çözümlerini dağıtacak ve yapay zekada yeni bir "soğuk savaş" başlatabilir. Bu süreç, teknolojik ilerleme kadar jeopolitik etkileri de yaratabilir.

TEKNOLOJİ Mİ POLİTİKA MI?
DeepSeek, bir yapay zeka modelinin ötesinde, teknoloji ile politikanın iç içe geçen bir fenomen olarak dikkat çekiyor. Çin'in yapay zekâda bağımsızlığını ilan ettiği bu modeli, diğer büyük güçlerin benzer atılımlarını hızlandırabilir. Ancak bu süreçte, kullanıcıların güvenliği ve dağıtım olanakları gibi temel değerler korunmazsa, yapay zeka teknolojisinin etik temelleri zarar görebilir."

www.netturk.com.tr

ANALİZ'HABER - Hacettepe Üniversitesi Biyoloji Bölümü Öğretim Üyesi ve Arı ve Arı Ürünleri Uygulama ve Araştırma Merkezi (HARÜM) Müdürü Prof. Dr. Aslı Özkırım, sadece Türkiye’de değil, dünyada da arıcılık alanında adından söz ettiren bir isim. Son olarak, Avrupa Arıcılık Federasyonu’nda (EBA) Arı Sağlığı Bilim Kurulu Başkanı seçilerek, 40 ülkenin bilim insanlarını bir araya getiren bir organizasyonun liderliğini üstlendi.

Bu başarı yalnızca bir akademik unvan değil, aynı zamanda yıllardır süregelen azim, çalışma ve uluslararası platformlarda ülkemizi temsil etmenin bir nişanesi.

*   *   *

Avrupa Arıcılık Federasyonu, 2024 yılında arıcıları, bilim insanlarını, sektör temsilcilerini ve eczacıları bir araya getirerek kuruldu. Federasyonda, toplamda 358 bin 962 üye bulunuyor. Bu dev organizasyonun üç bilim kurulundan biri olan Arı Sağlığı Bilim Kurulu, arıların sağlığını korumak, araştırma ve projeler geliştirmek için faaliyet gösteriyor. İşte bu kurulun başkanı oy birliği ile seçilen bir Türk: Prof. Dr. Aslı Özkırım.

Almanya, Yunanistan, İtalya gibi ülkelerden bilim insanlarının bulunduğu kurulda, Türkiye’nin bilimsel varlığı Prof. Dr. Özkırım ile daha da güçlendi.

*   *   *

26 yıldır mikrobiyoloji ve parazitoloji üzerine çalışan Prof. Dr. Özkırım, arı sağlığı ve ürünleri konusunda sayısız projeye imza attı. Öne çıkan başarıları arasında şunlar yer alıyor:

- Arıların topladığı poleni fermente ederek bir gıda ürünü haline dönüştüren buluşuyla Uluslararası Buluş Fuarı’nda gümüş madalya kazandı.

- Arı kenesi olarak bilinen “Varroa” parazitine karşı geliştirdiği ve arılardaki yaraları 24 saatte iyileştiren ilaç, Kanada ve ABD’de test edilerek uluslararası ödüle layık görüldü.

- 127 ülkeden 2 bin 258 bilim insanının üye olduğu Bal Arısı Koloni Kayıplarını Önleme Platformu’nda başkan yardımcılığı görevini sürdürüyor.

- Çocuklara yönelik yazdığı “Arılar Şatosu” masal kitabı, farklı dillere çevrilerek dünya çocuklarına ulaştı.

Bu başarılarla, yalnızca arıların değil, insanlığın sağlığına da katkı sunuyor.

*   *   *

Türkiye’nin dünya arıcılık sektöründeki yeri oldukça büyük. Ancak yıllardır çam balını Avrupa pazarına kabul ettirmek kolay olmadı. Çam balının analiz değerlerinin farklı olması, Avrupa ülkelerinde “Bu bal değil” şeklinde yorumlanıyordu. Prof. Dr. Özkırım ve ekibi, yaptıkları bilimsel çalışmalarla bu ön yargıyı kırdı.

Bugün çam balı, Avrupa Birliği mevzuatlarında tanınıyor. Bu, yalnızca bir bilimsel başarı değil, Türkiye arıcılığının dünya sahnesindeki konumunu güçlendiren bir adım. "Türkiye’den daha fazla bilim insanı bu komitelerde yer almalı," diyor Özkırım ve ekliyor: "Bu, ülkemizin değerlerini tanıtmak için eşsiz bir fırsat."

*   *   *

Uluslararası başarıları ona pek çok iş teklifini de beraberinde getirmiş. Ancak Prof. Dr. Özkırım, Türkiye’den kopmayı düşünmüyor. “Burada burslarla okudum. Ülkeme bir borcum var. Bunu çalışmalarımda ödemeye çalışıyorum,” diyor.

Milliyetçi bir duyguyla bağlı olduğu ülkesine hizmet etmek, onun için bir gurur kaynağı. Yurt dışına gitmek yerine Türkiye’de kalıp çalışmayı tercih ediyor. "Türk evladı olarak buraya borcumu ödüyorum," sözleri, bu bağlılığın bir ifadesi.

*   *   *

Akademisyenlik zaten zorlu bir yol. Ancak bu yolda bir kadın olarak yürümek, bazen daha da zorlayıcı olabiliyor. Özkırım, ilk yıllarını şu sözlerle anlatıyor:

“Soruyu ben sorardım, arıcılar yanımdaki erkeklere cevap verirdi. Şimdi ise Türkiye’de hangi arıcıya sorsanız, ‘O bizim kraliçe arımız’ diyor.”

Prof. Dr. Özkırım için “kraliçe arı” unvanı, kariyerinin en büyük ödülü. Çünkü bu, yalnızca bilimsel başarıların değil, toplumsal kabulün de bir göstergesi.

*   *   *

Prof. Dr. Aslı Özkırım, başarılarıyla hem Türkiye’ye hem de dünyaya ilham veren bir isim. Arılar için yaptığı çalışmalar, insanlık için de daha sağlıklı bir gelecek sunuyor. Onun hikayesi, bir larvadan kraliçe arıya dönüşen azim dolu bir yaşamın ifadesi.

“Ben burada olmaktan mutluyum. Türkiye’nin geleceğini inşa etmek için çalışıyorum,” diyor ve ekliyor: “Kraliçe arı olmak, yalnızca bir unvan değil, bir sorumluluk.”

www.netturk.com.tr

Türkiye’den bir bilim insanının Avrupa Arıcılık Federasyonu’nda başkan seçilmesi ne anlama geliyor?

Prof. Dr. Aslı Özkırım, Avrupa Arıcılık Federasyonu’nda (EBA) Arı Sağlığı Bilim Kurulu Başkanı olarak seçildi. Bu, yalnızca kişisel bir başarı değil; Türkiye’nin bilimsel çalışmalardaki yerini ve prestijini artıran bir adım. Dünyanın dört bir yanından bilim insanlarını bir araya getiren bu kurul, arı sağlığına dair politika ve projeleri yönlendiren en önemli organlardan biri. Prof. Dr. Özkırım, burada lider olarak Türkiye’nin sesini duyuracak.

Türkiye’nin çam balı gibi bir değeri neden yıllarca Avrupa pazarında yer bulamadı?

Çam balının analiz değerleri, çiçek balından farklı olduğu için Avrupa, yıllarca “Bu bal değil” dedi. Ancak bilim, ön yargıları kırdı. Prof. Dr. Aslı Özkırım ve ekibi, yaptıkları çalışmalarla çam balının özel bir bal türü olduğunu kanıtladı. Sonuç? Çam balı, Avrupa Birliği mevzuatlarına dahil edildi. Bu başarı, Türkiye’nin tarım ve arıcılık alanındaki gücünü bir kez daha gözler önüne seriyor.

Prof. Dr. Aslı Özkırım neden kendini “kraliçe arı” olarak tanımlıyor?

Bilim yolculuğunun başında, sorularına cevap alamayan bir akademisyenken, bugün Türkiye’nin her arıcısı tarafından “kraliçe arı” olarak anılıyor. Bu, sadece bir unvan değil; bilimsel çalışmalarının toplum tarafından kabul gördüğünün ve takdir edildiğinin bir simgesi. Prof. Dr. Özkırım’ın bu unvanı alması, bilimde kadınların gücünü de gözler önüne seriyor.

Türkiye arıcılıkta dünya ikincisiyken, neden bu alandaki başarıları yeterince bilinmiyor?

Türkiye, arıcılıkta dünya sahnesinde oldukça güçlü bir konumda. Ancak bilimsel temsiliyetin eksikliği, bu başarıların yeterince duyulmamasına neden oluyor. Prof. Dr. Aslı Özkırım gibi isimler, bu açığı kapatıyor. Uluslararası komitelerde daha fazla Türk bilim insanının yer alması, ülkemizin değerlerini tanıtmak açısından kritik öneme sahip.

Yurt dışından gelen iş tekliflerine rağmen Prof. Dr. Aslı Özkırım neden Türkiye’yi tercih ediyor?

Prof. Dr. Özkırım, yurtdışında çalışmayı reddederek, Türkiye’ye olan borcunu burada ödediğini söylüyor. “Burslarla okudum, ülkeme borcum var,” diyor. Milliyetçi bir duruşla, uluslararası başarılarını Türkiye’nin adını duyurmak için kullanıyor. Bu, yalnızca bir bilim insanının hikayesi değil; aynı zamanda bir vefa ve aidiyetin de ifadesi.

Kadın bir akademisyen olarak arıcılık alanında çalışmak hangi zorlukları getiriyor?

Başlarda sorularına cevap bulamayan, erkeklere yönelik bir iletişim bariyerini aşmak zorunda kalan Prof. Dr. Aslı Özkırım, bugün sadece bilimsel başarılarıyla değil, toplumsal algıyı değiştiren bir figür olarak öne çıkıyor. Onun hikayesi, kadınların bilimdeki varlığının önemini bir kez daha hatırlatıyor.

www.netturk.com.tr

SORU'YORUM - Uğur Mumcu, Türkiye’de gazeteciliğin vicdanıydı. Yazdığı her kelime, doğruları açığa çıkaran bir ışık gibiydi. Karanlık ilişkileri ortaya dökmekte sınır tanımıyordu. Silah kaçakçılığı, uyuşturucu rotaları, örgüt bağlantıları, laiklik karşıtı odaklar ve bu odakların dış güçlerle ilişkileri… Kimse bu konulara dokunamazken o yazıyordu.

NET TÜRK TV

YAZI'YORUM - Netflix’in yeni dizisi Adsız Aşıklar, seyirciyi aşkın farklı yüzleriyle tanıştırıyor. Funda Eryiğit ve Halit Ergenç’in başrollerini paylaştığı yapım, aşkı hastalık olarak gören bir adam ve onu şifa olarak kabul eden bir kadının hikayesine odaklanıyor.

AŞK HASTANESİ VE TEDAVİLER

Dizinin temelinde, çocukken aşka olan inancını kaybetmiş Cem’in kurduğu "Aşk Hastanesi" var. Cem, aşk hastalarını kendi geliştirdiği yöntemlerle iyileştirmeye çalışıyor. Ancak dünyayı aşkın kurtaracağına inanan Hazal’la yolları kesişince, işler beklenmedik bir hal alıyor. Halit Ergenç’in “Kastırmadan, aşk üzerine bir sürü şey izliyoruz” sözleriyle tanımladığı yapım, izleyiciye mizahla harmanlanmış bir hikaye sunuyor.

FARKLI TÜRDE AŞK HİKAYELERİ

Dizinin her bölümünde, ana hikayenin yanı sıra farklı bir aşk hikayesi işleniyor. Yaş farkı, aile baskısı, nemfomani gibi “hastanelik” meseleler ele alınırken, bu hikayeler arasında tanıdık gelen örnekler de dikkat çekiyor. Oyuncu kadrosunda Funda Eryiğit ve Halit Ergenç’e, Rıza Kocaoğlu, Zerrin Nişancı, Selçuk Borak gibi isimler eşlik ediyor. Ayrıca her bölümde ünlü konuk oyuncular yer alıyor.

KARAKTERLER VE PERFORMANSLAR

Halit Ergenç, Cem karakteriyle şimdiye kadar canlandırdığı sakin ve dengeli karakterlerden oldukça farklı bir rol üstleniyor. Cem, hastalık hastası, tikli ve pimpirikli bir adam. Ergenç, bu karakteri ilk başta kabul etmekte tereddüt ettiğini ancak yönetmen Umur Turagay ile yaptığı görüşmenin ardından ikna olduğunu söylüyor.

Funda Eryiğit’in canlandırdığı Hazal ise doğallığı ve bilgisiyle hikayeye denge getiriyor. Eryiğit, Hazal’ın anaç ve sade tarzını kendi yorumuyla zenginleştirmiş. “Hayatta tek başına mücadele eden bir kadın, bu yüzden feminen yanını bastırıyor” diyor.

KÜÇÜK DETAYLAR, BÜYÜK SÜRPRİZLER

Dizide Cem’in annesi ve Hazal’ın babası gibi yan karakterler, ana kahramanların geçmişine ışık tutuyor. Selçuk Borak ve Zerrin Nişancı’nın başarılı performansları dikkat çekiyor. Son bölümde ise izleyiciyi sürpriz bir “balo” sahnesi bekliyor.

GELECEK PROJELER

Halit Ergenç, şu sıralar Kral Kaybederse dizisinin çekimlerinde. Ayrıca Netflix için hazırlanan Lefter projesinde de yer alacak. Funda Eryiğit ise sahneye Timsah Ateşi oyunuyla devam ediyor ve iki yaşına kadar oğluyla daha fazla vakit geçirmeyi planlıyor.

Adsız Aşıklar, 2025 yılının sürprizlerinden biri olarak şimdiden dikkat çekiyor. Bakalım izleyici bu farklı aşk hikayelerini nasıl değerlendirecek?

FİLMİN KÜNYESİ:

Cem: Çocukluk travmaları nedeniyle aşka inancını kaybetmiş bir adam. "Aşk Hastalığı"na yakalananları iyileştirmek için bir hastane kurar.

Hazal: Dünyayı aşkın kurtaracağına inanan bir kadın. Cem’in aksine, aşkın insanları bir araya getiren en güçlü bağ olduğuna inanır.

İkilinin yolları kesişir ve aşkı hem hastalık hem de şifa olarak ele alan sıra dışı bir yolculuk başlar. Dizide her bölümde farklı aşk hikayeleri işlenirken, ana karakterlerin kişisel hikayeleri de derinleşir.

KÜNYE: ADSIZ AŞIKLAR

Yapımcı: Netflix Türkiye

Yönetmen: Umur Turagay

Senaryo: Başar Başaran

Oyuncular:

• Halit Ergenç (Cem)

• Funda Eryiğit (Hazal)

• Rıza Kocaoğlu

• Zerrin Nişancı

• Selçuk Borak

• İdil Fırat

• Ceren Benderlioğlu

• Seda Akman

• Beril Kayar

• Tür: Romantik Komedi, Drama

• Bölüm Sayısı: 8

• Platform: Netflix

• Yayın Tarihi: 2025

www.netturk.com.tr

ANALİZ 'HABER - Koç Holding yine döktürmüş! Hani diyoruz ya, 10 Kasım gelince bir hüzün kaplar içimizi, gözler doluverir… İşte bu yıl da öyle oldu! Bakın, Koç Holding’in 10 Kasım videosu yayınlandı, millet duygulandı, gözyaşları süzüldü yanaklardan. ‘Bize ne oldu böyle’ dedirtti herkese…

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 86. ölüm yıl dönümü.  Bu yılın en etkileyici reklam filmlerinden biri yine Koç Holding’ten geldi.

KÜÇÜK ÇOCUKLAR TRENE KOŞUYOR

Film öyle başlıyor ki…

İki köylü küçük çocuk, o eski tren yollarında, ellerinde minicik bir çiçek, koştur koştur trenin peşinde.

“Bu çocuklar neyin peşinde böyle” diye bir düşünüyor sizi.

Sonra işin aslı anlaşılıyor;

Atatürk’ün cenazesi taşınıyor! Çocuklar yetişmeye çalışıyor trene.

Sonra o duygu dolu konuşmalar…

İşte o an herkes sustu. Sosyal medya sallandı, herkes paylaşmaya başladı:

“Görmedin mi, tüyler diken diken oldu” diyenler mi dersiniz, “Gözyaşlarımı tutamadım” yazanlar mı…

BİR REKLAMDAN FAZLASI

Bu reklam filmi sadece bir reklam değil.

Aslında “Biz unutmuyoruz, unutturmayacağız” diyor Koç Holding.

Her yıl, özenle, birbirinden güzel ve ilgi çekici reklam filmleri hazırlıyor Koç'lar. “Atatürk’ü anımsatalım, sevgiyle, özlemle analım”  tadında, uzun metrajlı film gibi çalışmalar yapıyorlar. 

Yürteklere öyle bir dokunuyorlar ki, herkes bir anda sessiz kalıyor.

 ATATÜRK’ÜN İZİNDEYİZ!

Koç Holding, her ne kadar özel sektör devi olsa da, Atatürk’ün “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” ilkesiyle nefes alıp veriyor gibi…

Evet, özel bir şirket ama o cenaze treni peşinde koşan çocuklar gibi, Cumhuriyet değerlerine bağlı.

86 yıl geçse de Atatürk sevgisi bir gram bile azalmış değil.

Kimin yüreğinde?

Herkesin!

Küçük çocuklardan yaşlılara kadar, toplumun her kesimi bugün o trenin arkasında…

www.netturk.com.tr
 

SAĞLIĞINIZA - Ekranlarınıza gelen bu haber, ülkemizde her yıl yaklaşık 150 bin insanın yaşadığı bir gerçeği gözler önüne seriyor: inme! Neredeyse bir Anadolu kasabası kadar insan, aniden bu ölümcül tehlikeyle karşı karşıya kalıyor. Peki, bunu “kader” deyip geçmeli miyiz? Yoksa müdahale edilebilir bir hastalık mı?

İNME TEDAVİSİNDE DEVRİM: HASTAYLA KONUŞARAK TEDAVİ

Prof. Dr. Yusuf Kalko bu soruya yanıt veriyor. “İnme, mücadele edilebilir bir hastalık,” diyor. Üstelik tedavi sürecinde artık hastanın bilinci açık, konuşa konuşa tedavi uygulanıyor. Hastayı uyutmadan, boyundan lokal anestezi ile damar tıkanıklığını temizleyen ekip, gerektiğinde beynin damarlarına kadar ulaşarak balon ve stent uyguluyor. Amaç sadece pıhtıyı çıkarmak değil, inme geçiren kişinin bağımsız bir hayat sürebilmesini sağlamak.

İNME SADECE YAŞLILARIN MI SORUNU?

Birçoğumuz, inmeyi yaşlılık hastalığı olarak düşünüyoruz. Fakat Prof. Dr. Kalko, gençlerin de risk altında olduğunu belirtiyor. Hareketsiz yaşam, stres, kötü beslenme gibi faktörler gençlerde de inmeye yol açabiliyor. “Erken yaşta önlem alınmalı,” diyor Kalko. Zira inmeyi tetikleyen belirtiler her yaşta ortaya çıkabilir.

İNME KADER DEĞİL, TEDAVİ MÜMKÜN

Prof. Dr. Kalko’ya göre inme geçiren bir kişi, erken müdahale ile yıllarca sağlıklı bir yaşam sürebilir. Ülkemizde yaşam süresi ortalama 78-80 yıl, ancak bu sürenin kaliteli geçirilmesi herkesin hakkı. Bu nedenle inme riskine karşı dikkatli olmak, belirtileri ciddiye almak çok önemli.

BELİRTİLERİ GÖZ ARDI ETMEYİN!

Prof. Kalko’nun uyarısı net: “Yüz felci, konuşma zorluğu, vücudun bir tarafında ani güç kaybı gibi belirtileri hafife almayın.” Bu tür belirtiler fark edildiğinde vakit kaybetmeden bir sağlık kuruluşuna başvurmak hayati önem taşıyor. İnme, aniden gelir; bu yüzden hızlı müdahale hayat kurtarıcıdır.

İNME KADER DEĞİL, DİRENME HAKKIMIZ VAR!

Prof. Dr. Yusuf Kalko, son sözleriyle çağrıda bulunuyor: “İnme kader değil, tıbbi müdahaleyle önlenebilir.” Her yıl 150 bin kişinin karşılaştığı bu tehlikeyi hafife almayalım. Unutmayın, erken müdahale ile hayatlar kurtarılabilir.

www.netturk.com.tr

Cumhuriyet’in ışığı 101 yıldır yanıyor. Bu toprakların bağımsızlık meşalesi, Samsun’da yakılan o ilk adımla, Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde, milletin azmiyle alevlendi. 29 Ekim 1923’te Türkiye Cumhuriyeti resmen ilan edildiğinde, tarih yepyeni bir döneme girdi. O gün, Atatürk’ün “En büyük eserim” dediği Cumhuriyet, halkın egemenliğini sağlama aldı; artık “Egemenlik kayıtsız, şartsız milletindir” sözü, devletin temeline kazındı.

MÜCADELENİN ADI: CUMHURİYET

1919’da, Mustafa Kemal Paşa’nın Samsun’a çıkmasıyla başlayan özgürlük yolculuğu, Anadolu’da, düşmana karşı topyekûn bir direnişe dönüştü. Türk milleti, emperyalist güçlere ve işgal ordularına karşı var gücüyle savaştı. Bu zorlu mücadelenin sonunda, Lozan Antlaşması imzalandı. 24 Temmuz 1923 tarihinde, yeni Türk devleti tüm dünyada kabul edildi. Ülkenin sınırları, bağımsızlığı, varlığı tescillendi. Artık sıra, bu ülkenin yönetim şekline ve başkentine karar vermeye gelmişti.

13 Ekim 1923’te Ankara, Türkiye’nin başkenti olarak ilan edildi. Bir şehir değil, bağımsız bir ulusun kalbi oldu. Ancak henüz devletin ismi yoktu; Türkiye’nin yönetim şekli tam anlamıyla tanımlanmalıydı. Mustafa Kemal Paşa, devletin yönetim biçiminin Cumhuriyet olması gerektiğini biliyordu; fakat bu kararın yalnızca sembolik değil, pratik olarak da en doğru yönetim şekli olduğunu göstermek gerekiyordu.

ÇANKAYA’DA KARAR GECESİ

28 Ekim 1923 akşamı, Mustafa Kemal Paşa, Çankaya Köşkü’nde yakın arkadaşlarına bir akşam yemeği verdi. İsmet Paşa, Ali Fuat Paşa, Halit Paşa ve Kemalettin Sami Bey gibi devletin en önde gelen isimleri sofradaydı. Mustafa Kemal, tarihe geçecek cümlesini burada söyledi: “Yarın Cumhuriyet ilan edeceğiz.” Herkes aynı fikirdeydi; bu karar, Türk milletinin bağımsızlığının, özgürlüğünün simgesi olacaktı.

O gece uzun süren tartışmalar, düzenlemeler ve hazırlıklar yapıldı. 1921 Anayasası’nda gerekli düzenlemeler yapılarak, ülkenin yönetim şeklinin Cumhuriyet olduğu ifade edilecekti.

CUMHURİYETİN İLANI VE İLK CUMHURBAŞKANI

29 Ekim günü, TBMM’de bir oturum düzenlendi. Cumhuriyetin ilanını belirten yasa tasarısı, Meclis’te oybirliğiyle kabul edildi. Salondan “Yaşasın Cumhuriyet” sesleri yükseldi. Meclis üyeleri, bu kararın Türk milletinin bağımsızlık mücadelesinin en anlamlı simgesi olduğunun bilincindeydi.

Ardından Cumhurbaşkanlığı seçimi yapıldı. Oylamada tüm üyelerin oyunu alan Mustafa Kemal Paşa, Türkiye Cumhuriyeti’nin ilk cumhurbaşkanı olarak seçildi. Paşa kürsüye çıkarak, “Türkiye Cumhuriyeti mesut, muvaffak ve muzaffer olacaktır” diyerek ulusa hitap etti. Böylece hem devletin ismi hem de yönetim şekli kesin bir biçimde belirlenmiş oldu. Devlet başkanlığı konusundaki tartışmalara son verildi; Meclis hükümeti sistemi yerine parlamenter rejime geçiş sağlandı.

Yeni yönetim düzeninde cumhurbaşkanı, başbakanı atayacak; başbakan ise bakanlarını belirleyip cumhurbaşkanının onayına sunacaktı. Bu düzenleme, Cumhuriyet’in temellerini sağlamlaştıran önemli bir adım oldu.

29 EKİM: MİLLİ BAYRAMIN DOĞUŞU

Cumhuriyet’in ilanı yalnızca devlet düzeninde değil, halkın hayatında da büyük bir sevinç yarattı. 29 Ekim gecesi ve 30 Ekim günü halk, Cumhuriyet’in ilanını kutlamak için sokaklardaydı. Bu tarihi günü her yıl daha büyük coşkuyla kutlamak için 26 Ekim 1924’te yayımlanan kararname ile Cumhuriyet’in ilanının bayram olarak kutlanması kararlaştırıldı. 1925’te de TBMM’de onaylanan bu teklif, 29 Ekim’i “milli bayram” olarak hayatımıza kazandırdı.

CUMHURİYETİN 101. YILI: BİR MİRAS, BİR GURUR

Bugün, Cumhuriyet’in kuruluşunun 101. yılında Türkiye, bu büyük mirası onurlandırmaya devam ediyor. Atatürk’ün bağımsızlık meşalesi, Cumhuriyet’in her yılına ışık tutarak, özgürlüğü, demokrasiyi ve milletin egemenliğini koruma mücadelesini sürdürüyor. Cumhuriyet, yalnızca bir yönetim şekli değil; bir yaşam biçimi, bir bağımsızlık ruhu olarak nesilden nesile aktarılıyor.

Mustafa Kemal Atatürk’ün bize bıraktığı bu büyük miras, Türkiye’nin aydınlık geleceğini inşa etmeye devam ediyor. Cumhuriyet’in çocukları olarak, bu değerli emaneti her daim koruyacağız.

YAŞASIN CUMHURİYET!

www.netturk.com.tr

Bir Cumhuriyet Şarkısı filmi, Türkiye'nin Cumhuriyet'in kuruluş yıllarındaki kültürel ve sanatsal devrimini anlatıyor. Yağız Alp Akaydın'ın yönetmenliğini yaptığı filmde, 1930’ların Türkiye’sinde, sanat yoluyla toplumu dönüştürmeyi amaçlayan bir grup genç sanatçının öyküsüne odaklanılıyor.

Filmde Salih Bademci, Ahmet Adnan Saygun rolünde, Ertan Saban ise Mustafa Kemal Atatürk'ü canlandırıyor. Bu dev prodüksiyon, izleyicilere tarihsel bir perspektif sunarken Cumhuriyet'in gençlik, özgürlük ve yenilikçi ruhunu vurgulamayı amaçlıyor​.

Filmin yapım süreci 1,5 yıl sürdü ve Türkiye'nin farklı bölgelerinde gerçekleştirilen çekimlerle titizlikle hazırlandı. Oyuncu kadrosunda Birce Akalay, Ahmet Rıfat Şungar, Melis Sezen gibi isimler de yer alıyor. Filmin amacı, Cumhuriyet’in değerlerini yeni nesillere taşırken, aynı zamanda Türk sinemasında tarihi bir yolculuğa çıkarmak ve sanata dair bir farkındalık yaratmak​. 25 Ekim 2024'te vizyona girmesi beklenen Bir Cumhuriyet Şarkısı, dönemin atmosferini ve sanatsal gelişmeleri izleyiciye aktarmayı hedefliyor

FİLMİN KÜNYESİ

İşte Bir Cumhuriyet Şarkısı filminin künyesi:

Yönetmen: Yağız Alp Akaydın, Senaryo: Onur Ünlü, Yapımcı: BKM

Başrol Oyuncuları:  Ertan Saban (Mustafa Kemal Atatürk), Salih Bademci (Ahmet Adnan Saygun), Ahmet Rıfat Şungar (Münir Hayri Egeli), Birce Akalay, Melis Sezen, Şifanur Gül (Nükhet)

Tür: Tarihi, Dram

Bu film, Cumhuriyet'in kuruluş yıllarının heyecan verici atmosferini yeniden canlandırarak, sanatın dönüştürücü gücüne odaklanıyor

BİR CUMHURİYET ŞARKISI

"Bir Cumhuriyet Şarkısı" başlığını duyunca, Cumhuriyet’in coşkuyla kutlandığı, sevgiyle yaşandığı yıllara bir yolculuk yapmak kaçınılmaz. Cumhuriyet, elbette sadece bir yönetim biçimi değil; özgürlük, eşitlik, umut ve aydınlık yarınların taşıyıcısı olarak doğdu. Anadolu’nun yoksul topraklarında yükselen umut ve özgürlük, bu milletin kalbinde bir sevda olarak yer etti. Ve bu sevda, her daim Cumhuriyet'in inancına olan bağlılıkla, yankılanan bir şarkıya dönüştü.

BAĞIMSIZLIĞIN TÜRKÜSÜ

Cumhuriyet, ulusal egemenliğin, bireysel özgürlüğün ve toplumsal eşitliğin en büyük güvencesiydi. Atatürk’ün gençlere emanet ettiği Cumhuriyet, bir bayrak gibi dalgalandı memleketin dört bir yanında. Her kasabada, her köyde, Türk halkı bu yeni düzeni bağrına bastı. İmkansızlıklar içinde bir destan yazan Anadolu halkı, Cumhuriyet’in koruyucusu ve yaşatıcısı oldu.

ÖZGÜRLÜĞÜN ŞARKISI

Cumhuriyet’in doğduğu günlerde, bir millet olarak yeniden doğduk biz. Osmanlı’nın son döneminde kısıtlanan halk, Cumhuriyet’le birlikte nefes almaya başladı. Kadınlarımız okullarda okumaya, iş hayatında yer almaya, kısacası toplumsal hayatta daha çok var olmaya başladılar. Cumhuriyet, bir kadının özgürlüğünün ve toplumdaki yerinin teminatı oldu. Gençler ise, eğitimden bilime, sanattan spora her alanda kendilerini geliştirme fırsatı buldular. Bu, halkın kendi şarkısıydı; özgür, başı dik, onurlu bir milletin şarkısı.

CUMHURİYET’İN YAŞAYAN RUHU

Bir Cumhuriyet Şarkısı; gençliğe umut, yaşlılara onur, çocuklara aydınlık bir gelecek olarak yankılandı. Anadolu'nun sokaklarında yükselen bu şarkı, karanlık günlerde dahi hiç susmadı. Cumhuriyet'in ruhu; köy okullarındaki çamur içinde yürüyen çocukların sevinç çığlıklarında, Kurtuluş Savaşı’nın izlerini taşıyan yüreklerde, sokaklara “yaşasın Cumhuriyet!” diye haykıran o ilk gençlerde yaşamaya devam etti.

CUMHURİYET BİZE EMANET

Bugün o şarkı hala yüreğimizde, 100 yıl geçse de sesimizde. Cumhuriyet’in aydınlattığı yolda yürüyor, bu ülkenin aydınlık yarınlarına sahip çıkıyoruz. O şarkı, bugün bizim çocuklarımızın dilinde, geleceğe ışık tutuyor. Cumhuriyet’e layık olmak ve onu gelecek nesillere taşımak, işte en büyük görevimiz bu.

Cumhuriyet, bir bayrak gibi dalgalanan; bir çınar gibi köklü ve sağlam; bir yıldız gibi parlayan… İşte bir Cumhuriyet şarkısı böyle bir ruhla söylenir; bağımsız, özgür ve umut dolu.

www.netturk.com.tr

Ilgın, Ruhi Su'nun oğludur, tanıklığıyla, arkadaşlarının anlatımıyla Şişli Meydanı'ndaki katliamı gelip babasına anlatır; tarih 28 Nisan 1977'dir, o unutmaz 1 Mayıs 1977'ye 2 gün vardır..

Olay Şişli Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde gerçekleşir. Katliamın nasıl kahpece tertip edildiğini dinler Ruhi Su, öfkesi ve kederi katlanır. Çiğdem’in vurulup nasıl yere düştüğünü dinlerken boğazı düğümlenir, tek laf etmez. Ilgın olup biteni anlatırken Ruhi Su, sazının akorduna ayarlamaya başlamıştır bile.

Anne Sıdıka, yemek derdindedir, tabakları ve havayı dağıtmak ister, ancak yemek yardıda kalr;  Ruhi Su, içine ağlayarak odasına çekilir, Ilgın dışarıya kaçar. Evin içi güpegündüz öldürülen Çiğdem’in ve arkadaşının yasının tutulduğu mekana dönüşür.

İlgın, okul arkadaşlarının katledilmesini babasına anlattığı için pişmanlık yaşamaktadır, babasının romatizma ya da siyatiği aklına gelmemişti, bitmek bilmeyen ağrıları vardı.

Anne Sıdıka yemek masasını toparlarken, içeriden Ruhi Su'nun parmaklarının sesi gelir sazına sürtünen parmaklarının, ağlamaklı bir adamın hınçlı genzinden gelen bas sesleri odadan taşar. oğlundan duyduklarının notları ve notaları düşer defterine.

Bir ara odadan çıkar Ruhi Su, oğlu Ilgın'ı görür salonda, ona 'cesaret vermek' mi, 'teselli etmek' için mi ne, mırıldandığı duyulur; “Sorarlar bir gün, sorarlar.”

Sıdıka Hanım, Ruhi Su'nun dizlerine sıcak havlu getirdi. Başka hiçbir şey konuşmazlar.

Şişli Meydanı'nda 3 kız; biri Çiğdem’ Yıldır, biri Şükran İşler, diğeri de Melike Durgun'dur.

1977 kanlı 1 Mayıs'ından önce, 28 Nisan 1977 günü katledilir Şişli’de bu üç kadın, üzerlerine kurşun yağar, az sonra. Şişli Meydanı kana bulanır.

Şişli Meydanı’nda üç kız
Biri Çiğdem biri Nergis
Vuruldular güpegündüz.

Aynı akşam Ruhi Su, yüreğinde büyük bir acıyla olayları anlatan oğlu Ilgın’dan, arkadaşlarının nasıl katledildiğini dinledikten sonra yani, gece boyu odasına çekilip Çiğdem, Şükran ve Melike için,  daha sonra bir marşa dönüşecek olan o tarihi şiiri yazar.

ŞİŞLİ’DE ÜÇ KIZ, TAKSİM’DE BEŞ YÜZ BİN EMEKÇİ

Ruhi Su, Şişli Meydanı’nda pusuya düşürülen bu üç kadın için yazdığı şiiri henüz bitirmeden, 1977'nin 1 Mayıs’ında daha büyük bir katliam yaşanır. 

Sular İdaresi binasının ve Taksim Intercontinental Oteli'nin üstünden kitlenin üzerine açılan ateş sonucunda 34 kişi daha katledilir.

İşte bu yüzden “Şişli Meydanı’nda üç kız” ile başlayan bu acı şiir, “500 bin emekçi vardık, Taksim Meydanı’na girdik” diye devam eder. 

28 Nisan’dan, 1 Mayıs’a uzanan içli bir ağıttır Ruhi Su’nun bestelediği bu ezgi aynı zamanda.

Adeta yolda toprağa düşenlerden oluşan bir zincirin halkalarını birbirine bağlar Ruhi Su bu besteyle.

Fin besteci Jean Sibelius (1865-1957) hayatı boyunca pek çok beste yapmış ama bir tek keman konçertosu bestelemiş: Re Minör Keman Konçertosu, Op.47. 

O da çalınması en zor, en fazla kıvraklık isteyen ve bu nedenle ancak en usta kemancıların cesaret edebildiği konçerto olmuş! 

Böyle denince, en usta kemancılar arasından benim seçimim Rus asıllı İsrailli kemancı Maxim Aleksandroviç Vengerov oldu (Doğumu: 1974). 

Eh, yanına da “En usta” maestrolardan biri gerekirdi elbette: Kökeni yine Rusya’ya dayanan, Arjantin asıllı bir diğer İsrailli, Daniel Barenboim (Doğumu: 1942).

Hani, Jacqueline du Pré’nin eşi olarak bahsetmiştim kendisinden. Şimdiki eşi bir diğer Rusya doğumlu İsrailli piyanist, Elena Bashkirova. 

Barenboim aynı zamanda çok usta bir piyanist de.

İ27 Eylül 2011 tarihindeki konserde Şikago Senfoni Orkestrası onun yönetiminde Vengerov’a eşlik ediyor.  Keyifli seyirler (ŞEFİK ONAT)

www.netturk.com.tr

Anadolu’nun zengin topraklarında büyümüş birçok türkünün kimi zaman acıklı kimi zaman neşeli hikâyeleri vardır. Helenistik kültürün doğduğu ve binlerce kültürün birleştiği Anadolu topraklarında Suzan Suzi türküsünün hikâyesi de umut dolu ancak sonu acılıdır.

Hikaye, Diyarbakır'da Dicle nehrinin yakınlarında Kırklar Dağı'ında geçer.

Her şey, Süryani bir ailenin şehre gelmesi ve yerleşmesiyle başlar. Hikâyede bahsedilen Süryani ailenin uzun zamandır çocuğu olmaz.

Kırklar Dağı'nın arkasında "kırklar ziyareti" adını verdikleri bir bölge vardır. Halk arasında bilinen, çocuğu olmayanları bu bölgeye gider ve dilekler dileyerek şifa bulmayı umarlar.

Süryani aile de son çare olarak bu bölgeye gidip içten dileklerini sunmuşlar. Ailenin bu içten ve saf dileklerini duyan güçler, Süryani aileye bir çocuk bağışlar. Çocuğun adına Suzan Suzi koyarlar. Suzan adı bölge yerlilerinin anlayabileceği Osmanlıca isim, Suzi de Süryani ailenin mensup olduğu dine hitaben konmuş bir isimdir.

Kızın annesi tarafından çok sevilir ve üzerine titrenir, ailenin tek çocuğu olarak el üstünde tutulur Suzan Suzi varlıklı bir ailenin mensubu olarak iyi bir eğitim alır.

Annesi her yıl, çocuğunun doğum gününde onu "kırklar ziyareti"ne götürerek kurbanlar keser. Süryani anne ona çocuk doğurması için tılsımlayan güçlere minnetini sunmak için her yıl bu geleneği tekrarlar.

Yıllar geçtikçe Suzan Suzi büyür ve güzelleşmeye başlar.

Kızın güzelliği o kadar eşsizdir ki bölgede efsane olur. Aile çocuklarını kendi gözlerinden dahi sakınarak koruyup kollamaktadır.

Yıllar geçer ve kızın evlenme yaşı gelir. Annesi her yıl yaptığı gibi yine kızını alarak kurban kesmeye "kırklar ziyareti"ne gider. Yanlarında sayılmayacak derecede hizmetçi vardır. Her biri kızın ve annenin yolculukta konforunu sağlamak ve korunduklarından emin olmak için görevlendirilir.

Anne kızıyla bölgeye vardığında hizmetliler kurban kesme töreni için hazırlık yapmaya başlamışlardır. Kızı daha önce şehirde gören Adil isimli genç çocuk da onları takip eder.

Kurban kesme telaşına kapılan anne ve hizmetçilerin gözünden uzak, Adil ve güzeller güzeli kız göz göze gelir, birbirlerine vurulurlar.

İlk görüşte aşık olan gençler birlikte "Kırklar Dağı"na kaçıp birlikte olurlar. Günlerce dağda birlikteliklerini sürdürürler.

Amncak bu durum şehirde çabuk yaylır, kız utancından dayanamayarak on gözlü köprüden atlayıp canına kıyar

Adil sevdiceğinin ölmesine dayanamayarak aynı köprüden atlar, sevdiğine kavuşacaktır.

Bu hazin hikâye bölgedeki ozanların ölümsüzleştirmesiyle bugün dillerden düşmeyen türkünün doğmasına neden olur.

www.netturk.com.tr

Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Aysun Bay Karabulut, dünya genelinde sıkça rastlanılan kantaron bitkisinin sağlığa faydalarını açıkladı.

Meslek seçimi hayattaki en önemli kararlardan biri. Meslek seçerken sadece para kazanma yönteminizi belirlemekle kalmaz, aynı zamanda uzun yıllar günün en verimli saatlerinde nelere ilgi duyacağınızı da seçersiniz. Bu noktaları göz önünde bulundurarak çağın koşullarına uygun bir meslek seçimi yapılması gerekiyor. İngiltere'de yer alan Oxford Üniversitesi tarafından yapılan araştırmaya göre, gelecek 10 yıl içinde pek çok meslek otomatik olarak yapılabilecek.

Güvercin Uçuverdi (Misket)

Ankara’da meşhur bir elma türü olan “misket” bu türküye ismini vermiştir.

Evlerinin önündeki misket ağacına çıkıp yollarını gözlediği için sevdiği Osman Efe tarafından “Misket” adı konan Huriye’nin hikâyesini anlatan türküdür.

Ankara’nın gözde efelerinden olan yakışıklı Osman Efe ile Huriye’nin gönlü zamanla birbirine kayar.

Günlerden bir gün, yiğitliğiyle meşhur Kır Ağa Huriye’yi çeşme başında görür, kısa zaman sonra Misket’i istemeye gelir.

Osman Efe ile Kır Ağa meseleyi kendi usullerince çözmek için karşı karşıya gelirler. Kazanan Misket’i alacaktır.

Ancak kavga sırasında Osman Efe’nin yiğitliğini gören Kır Ağa çekilir ve Misket’i Osman Efe’ye bıraktığını söyler.

Evine doğru gelenleri elma ağacının üzerinden seçmeye çalışan Misket, o kalabalık arasında Kır Ağa’yı görüp de Osman Efe’yi göremeyince başı döner ve ağaçtan düşer. Son nefesini veren genç kızın ardından Osman Efe bir feryat figan bu türküyü yakar.

www.netturk.com.tr

1 TÜRKÜ 1 HİKAYE

"Hacel Obası"

Hikayesini okuyacağınız ve Haluk Levent'den türküsünü dinleyeceğiniz 'Hacel Obası' türküsü Sivas/Şarkışla yöresine aittir.

Bir zamanlar 3 kardeş Gedik ovasına (Şarkışla) gelir ve kendi obalarını kurar. Zaman geçer, bu obada güzeller güzeli, alımlı çalımlı Ayşe kız doğar ve gün geçtikce serpilip büyür. Kızın ailesinin konakları vardır ve çok zengindir.

Ayşe'ye yanıp tutuşan genclerden biri de Mustafa'dır. Ayşe'de de Mustafa'ya ilgilidir, gizli gizli buluşmaya başlarlar.  Aşkları epey sürer, taa ki Teğmen Nazım'ın Şarkışla'ya gelinceye dek.

Nazım, okumuş çabalamış ve Teğmen olmuştur. Ailesine ziyarete gelir köyüne. Okluyup teğmen olmuş zıpkın gibi delikanlı Ayşe'yi görür görmez sevdalanır, ailesini gönderip istetir de.

Ancak Ayşe'nin talibi Mustafa'dır, tercih yapmaya zorlanır; Köylü Mustafa mı, Teğmen Nazım mı?

Ayşe, Mustafa'yı tercih ederse köyde kalacak, köy işleri yapacak inek dana bakacaktır. Nazım ile evlenirse ise 'Asker karısı" olacaktır.

Teğmen Nazım'la evlenmeyi kabul eder Ayşe. 

Yeni elbiseler, takılar Ayşe'nin başını döndürür. Fakat bir yandan Mustafa'yı her görüşünde utanır yaptığından, konuşmaz onunla. Lâkin Ayşe'nin zamanla nispet yapar gibi davranması Mustafa'yı deli eder ve şöyle söyler;

Hacel obasını engin mi sandın?

Ayağında potini var zengin mi sandın?

Her olur olmazı dengin mi sandın?

Ay da doldu göremedim yar seni.

Merdivenden tıkır mıkır inişin,

Çığırdaşır altın ile gümüşün,

İpti söz verişin sonra dönüşün,

Ay da geçti göremedim yar seni.

Suya gider bir incecik yolu var,

Sıktırmış kemeri ince beli var,

Söylerim söylemez tatlı dili var,

Ay da geçti göremedim yar seni,

Tren gelir acı acı sesleninir,

Yağmur yağar çift entere ıslanır,

Zalım anan duyar sana herslenir,

Ay da geçti göremedim yar seni,

www.netturk.com.tr

NET TÜRK TV - Türkü, daha çok İnci Taneleri dizisinin 9. bölümünde Azem'in (Yılmaz Erdoğan) söylemesiyle tanınır. "Yazan Kalem Siyah" türküsü, aslen Şenol Tezcan tarafından yazılmış ve bestelenmiştir. Bir iç anadolu ezgisi olan şarkı 2023 yılında Emrah Tezcan tarafından yeniden yorumlanır.

Türkü, ayrılık ve özlem temasını işliyor. Sevdiği insandan ayrı kalan birinin yaşadığı acıyı ve üzüntüyü anlatıyor. Yazan kalem siyah metaforu, yazılan kaderin ve değişmezliğin simgesidir.

Yazan Kalem Siyah Şarkı Sözleri

Yazan kalem siyah benim kaderimi
Kimseler anlamaz perişan halimi
Yarim gurbet ele ben de gurbet ele
Ayrılık dağları aşılmaz ele

Yazan kalem siyah yazmış bahtımı
Yârim elin elleri tutmuş bahtımı
Ben ağlarım derdime derman ararım
Yarim elin elleri yâr olur bana

Yârim elin elleri yâr olur bana
Ben ağlarım derdime derman ararım
Yarim elin elleri yâr olur bana
Ben ağlarım derdime derman ararım

Yazan kalem siyah yazmış bahtımı
Yârim elin elleri tutmuş bahtımı
Ben ağlarım derdime derman ararım
Yarim elin elleri yâr olur bana

Yârim elin elleri yâr olur bana
Ben ağlarım derdime derman ararım
Yarim elin elleri yâr olur bana
Ben ağlarım derdime derman ararım

Yazan kalem siyah yazmış bahtımı
Yârim elin elleri tutmuş bahtımı
Ben ağlarım derdime derman ararım
Yarim elin elleri yâr olur bana

 Yazan Kalem Siyah türküsüyle bir anda ünlene Şenol Tezcan, birçok türkü ve şarkıya imza atmış bir halk ozanıdır. Aslen Kırşehirlidir ve Neşet Ertaş'ın köylüsüdür. 10 yaşından itibaren saz çalmaya başlamıştır.

www.netturk.com.tr

Uzun ömürlü, enerji tasarrufu sağlayan ve maliyet tasarrufu sağlayan özellikleriyle bilinen beton evler, konut piyasasında giderek daha popüler hale geliyor.

Daha geleneksel inşaat malzemelerine kıyasla betonu geleneksel olmayan olarak düşünebilseniz de, beton birkaç dezavantajla ev sahiplerinin gözünde en büyük rakip olmaya devam ediyor.

Beton evler, tuğla veya ahşap karkas yapı ile inşa edilmediğinden sıra dışı olarak düşünülür.

Bazı insanlar onları çirkin olarak görebilir ve bir tuğla ev kadar eve hoş gelmeyebilir.

Ancak mimarlar ve tasarımcılar, modern beton evlerin estetik ve hoş görünmeye devam etmesini sağlamıştır.

Beton bloklar ayrıca soğuğa ve sıcağa karşı yalıtım sağlayarak evin enerji kullanımını azaltır.

www.toplukonutemlak.com