banner29

banner32

48 yıl önce bugün, Bağımsız Türkiye uğruna ölüme gittiler!

48 yıl önce bugün, Bağımsız Türkiye uğruna ölüme gittiler!
banner18

NET TÜRK - Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan... 48 yıl önce bugün, idam edildiler.

Üçü de orta halli, birkaç çocuklu bir ailenin mütevazı çocuklarıydı.

Özgürlük, eşitlik, adalet, barış ve kardeşlik için mücadele vermişlerdi.

O kadar güçlü bir inanç ve o kadar temiz idealleri savundulardı ki yarım asra karşın o idealler, yaşıtlarınca savunulmaya devam etti.

Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan ve Yusuf Aslan...

Anadolu’nun çeşitli kentlerinde doğan, farklı kentlerinde okuyan ve adım adım, özgürlükçü, eşitlikçi tam bağımsız bir ülke idealiyle bir araya geldi: 

Biri İstanbul Hukuk, diğer ikisi Ortadoğu Teknik Üniversitesi’nde okumaya başladı. Lise yıllarında tanıştıkları sol düşünce ilerleyen yıllarda sosyalist bir niteliğe büründü. 

Birbirleri için kendilerini feda etmeyi de, ODTÜ’nün bahçesine at getirerek “beyaz atlı prens” şakası yaparak arkadaşlarını güldürmeyi de bildiler.

EZİLENLERİN YANINDA

Kimlikleri oturduğunda artık ne istediklerini de çok iyi biliyorlardı, bu yolda başlarına nelerin gelebileceğini de...

Deniz Gezmiş’in,

Azgelişmiş dünya halkları emperyalizme karşı savaş verirken, gençlik bunun dışında kalamaz. Biz daima ezilenlerden yana çıkmak zorundayız. Eğer bizim kavgamız, antiemparyalist kavganın paralelinde yürümezse, ayaklarımız havada kalır. Devrimci gençlik, Amerikan emperyalizmine ve oportünizme karşı duran gençliktir. Onların görevi, sayısının azlığına, düşmanın çokluğuna bakmadan, Amerikan emperyalizmine karşı sonuna kadar dövüşmektir. O en iyi biçimde karar veren ve uygulayandır. O, boş gecelerini değil, boylu boyunca ömrünü kavgaya verendir.

sözleri, ufkunun da kararlığının da göstergesi gibidir.

ÖNDE GELEN ÖRGÜTÇÜ

ODTÜ Sosyalist Fikir Kulübü’nün üyesi olan Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan da okula geldiği 1966 yılından itibaren önce hazırlık okulunda, sonra da mühendislik fakültesinde boykotların ve hemen ardından ODTÜ işgalinin önde gelen örgütçülerinden oldu.

Yusuf Aslan da Deniz Gezmiş gibi Filistin’e gitti, çeşitli eğitimlerin yanında helikopter ve ucak pilotluğunu öğrendi.

Fikri dernekler de kurdular silahlı eylemler de yaptılar.

Ama hiç kimseyi öldürmediler... 

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan Ankara 1. No’lu Sıkıyönetim Askeri Mahkemesi tarafından 9 Ekim 1971’de idama mahkûm edildiler.

İdamların önlenmesi için gerek Meclis’te, gerek kamuoyunda ve gerekse örgüt arkadaşları tarafından çeşitli girişimlerde bulunulmasına rağmen sonuç değişmedi. 

O günlerden kalan, “üçe üç haykırışları”, Metin Oktay ve İsmet İnönü’nün idam kararına karşı mücadelesi, Rodrigo’nun gitar konçertosu, son içilen çay, son kuçaklaşmalar, idam sehpasına nasıl gittiği ve bir de Nazım’ın “Delikanlım” şiiri oldu.

48 yıl önce bugün saat 1.00-3.00 arasında Ankara Ulucanlar Merkez Kapalı Cezaevi’nde idam edildiler.

Üç fidan, Ankara’da, askerlerin üçer mezar arayla gömün ısrarına, Bora Gezmiş’in itirazı ile yan yana toprağa düştüler...

DENİZ GEZMİŞ

Doğum: 28 Şubat 1947

Ankara Ölüm: 6 Mayıs 1972/25 yaşında, Ulucanlar/Ankara

Defin yeri: Ankara Karşıyaka Mezarlığı

Eğitim: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi 

Siyasi parti: Türkiye İşçi Partisi (1965-1969)

SON MEKTUPLAR

Baba;

Mektup elinize geçmiş olduğu zaman aranızdan ayrılmış bulunuyorum. Ben ne kadar üzülmeyin dersem yine de üzüleceğinizi biliyorum. Fakat bu durumu metanetle karşılamanı istiyorum. İnsanlar doğar, büyür, yaşar, ölürler. Önemli olan çok yaşamak değil, yaşadığı süre içinde fazla şeyler yapabilmektir. Bu nedenle ben erken gitmeyi normal karşılıyorum. Ve kaldı ki benden evvel giden arkadaşlarım hiçbir zaman ölüm karşısında tereddüt etmemişlerdir. Benim de tereddüde düşmeyeceğimden şüphen olmasın. Oğlun ölüm karşısında aciz ve çaresiz kalmış değildir. O bu yola bilerek girdi ve sonunun da bu olduğunu biliyordu. Seninle düşüncelerimiz ayrı, ama beni anlayacağını tahmin ediyorum. Sadece senin değil, Türkiye’de yaşayan Kürt ve Türk halklarının da anlayacağına inanıyorum. Cenazem için avukatlarıma gerekli talimatı verdim. Ayrıca savcıya da bildireceğim. Ankara’da 1969’da ölen arkadaşım Taylan Özgür’ün yanına gömülmek istiyorum. Onun için cenazemi İstanbul’a götürmeye kalkma. Annemi teselli etmek sana düşüyor. Kitaplarımı küçük kardeşime bırakıyorum. Kendisine özellikle tembih et, onun bilim adamı olmasını istiyorum. Bilimle uğraşsın ve unutmasın ki, bilimle uğraşmak da bir yerde insanlığa hizmettir. Son anda yaptıklarımdan en ufak bir pişmanlık duymadığımı belirtir; seni, annemi, ağabeyimi ve kardeşimi devrimciliğimin olanca ateşiyle kucaklarım.

Oğlun Deniz Gezmiş 

Merkez Cezaevi

SON SÖZLERİ.. 

“Yaşasın, Türk Halkının bağımsızlığı!. Yaşasın, Marksizmin ve Leninizmin yüce ideolojisi!. Yaşasın, Türk ve Kürt halklarının bağımsızlık mücadelesi, kahrolsun emperyalizm!..»

YUSUF ASLAN

Doğum: 1947/ Kuşsaray, Aydıncık, Yozgat

Ölüm: 6 Mayıs 1972/25 yaşında, Ulucanlar/Ankara

Defin yeri: Ankara Karşıyaka Mezarlığı

Eğitim: Orta Doğu Teknik Üniversitesi

‘Sevgili Babacığım,

3/5/1972 ANKARA

Bu mektubu aldığın zaman, ben ebediyyen bu dünyadan göç etmiş olacağım. Ne kadar sarsılacağını tahmin ediyorum. Bir buçuk seneden beri, benim yüzümden nasıl üzüntü içinde olduğunuz malûm.. Bu son olayı da, metanetle karşılamanızı, sadece diliyebiliyorum.

Babacığım, bu olayda da, Annemin ve Yücel’in, senin tesellilerine ve desteklerine ihtiyaçları çok. Bunun için, ne kadar metin olursan, hem senin sağlığın için, hem de onlar için o kadar iyi olur. Elbette ki, yıllarca emek verip yetiştirdiğin bir oğulun, bir günde öldürülmesi, kolay göğüslenecek bir olay değildir. Fakat, siz, benim ne için, kimlere karşı mücadele verdiğimi biliyorsunuz. Ben, bu açıdan rahat ve vicdan huzuru içinde gidiyorum. Sizlerin de, bu bakımdan rahat ve huzur içinde olduğunuzu ve olacağınızı biliyorum.

Babacığım, Annemin ve Yücel’in senin desteğine muhtaç olduğunu, yukarıda söylemiştim. Onları rahat ettirmek için, bütün gücünü kullanacağından zaten eminim. Babacığım, burada şunu ilâve edeyim ki, Yücel’in hastalığından kendimi sorumlu hissediyorum. Yücel için her şeyinizi ortaya koyacağınız konusunda da, kuşkum yok.

Ablamlar için söyliyeceğim: Fazla üzülmesinler. Olayın sarsıntıları geçtikten sonra, normal hayatlarını devam ettirsinler.

Mehtap’a ne diyeyim? Benim için her zaman, bol bol öpün.

Babacığım, cezaevinde kalan arkadaşları ara sıra yoklarsan, hallerini hatırlarını sorarsan, çok memnun olurum. Her birisi oğlun sayılır. Dışarıda, bizler için uğraşan dostlarımı ve dostlarını hiçbir zaman unutmayacağını biliyorum.

Mektubum burada biterken, Sizi, Annemi, Yücel’i, Ablamı, Aziz Ağabeyi, Mehtap’ı hasretle kucaklarım, Babacığım..

Sağlıkla kalın...

Hoşça kalın...

Yusuf Arslan

Not: Akrabalara da bir mektup yazdım. Fakat belki, vermeyebilirler...

SON SÖZLERİ.. 

“Ben ülkemin bağımsızlığı ve halkımın mutluluğu için bir defa ölüyorum. Sizler, bizi asanlar şerefsizliğinizle her gün öleceksiniz. Biz halkımızın hizmetindeyiz. Sizler Amerika’nın hizmetindesiniz. Yaşasın devrimciler! Kahrolsun faşizm!”

HÜSEYİN İNAN

Doğum: 1949/ Bozhüyük, Gürün, Sivas

Ölüm: 6 Mayıs 1972/23 yaşında, Ulucanlar/Ankara

Defin yeri: Ankara Karşıyaka Mezarlığı

Eğitim: ODTÜ İdari Bilimler Bölümü

Babama, Anneme, Kardeşlerime ve Yakın Akrabalarıma,

Söyliyecek fazla söz bulamıyorum. Bir insanın, sonunda karşılaşacağı tabii sonuç, bildiğiniz sebeplerden dolayı, erken karşıma çıktı...

Üzüntü ve acınızı tahmin ediyorum. İleride, durumumu daha iyi anlıyacağmız inancındayım.

Metin olunuz. Üzüntü ve acılarınızı unutmaya çalışınız.

Bütün varlığımla hepinize kucak dolusu selâmlar, sevgiler.

Yapılacak çok şey var. Fakat, hem mümkün değil, hem de sırası değil.

Candan selâmlar...

Hüseyin İnan

SON SÖZLERİ.. 

“Ben şahsî hiçbir çıkar gözetmeden halkımın mutluluğu ve bağımsızlığı için savaştım. Bu bayrağı bu ana kadar şerefle taşıdım. Bundan sonra bu bayrağı Türk halkına emanet ediyorum. Yaşasın işçiler, köylüler ve yaşasın devrimciler. Kahrolsun faşizm.”

KİTAPLAR

Gülünün Solduğu Akşam, Erdal Öz.

Deniz Gezmiş Anlatıyor, Erdal Öz

Acılara Yenilmeyen Gülümseyişler, Atilla Keskin.

Darağacında Üç Fidan, Nihat Behram.

İdam Geçesi Anıları, Halit Çelenk

Hepiniz Suçlusunuz/ Denizler Yanlış Yargılandı/ Burhan Dodanlı

Emirle Gelen İdam Kararı, Veli Yılmaz.

İdam Tarih Oldu, Utancı Kaldı (Ölüme Oy Vermek...), Türey Köse.

Bizim Deniz, Turhan Feyizoğlu.

Abim Deniz/Hamdi Gezmiş/Can Dündar.

www.netturk.com.tr

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER

banner17

banner16